Οι τρίχες στο εσωτερικό της μύτης μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, όμως αποτελούν μέρος της πρώτης γραμμής άμυνας του αναπνευστικού συστήματος. Όταν εισπνέουμε, ο αέρας που μπαίνει στη μύτη μπορεί να περιέχει σκόνη, μικρά σωματίδια, αλλεργιογόνα και άλλες ουσίες.
Οι τρίχες της μύτης βοηθούν να παγιδεύονται ορισμένα από αυτά τα σωματίδια. Ένα λεπτό στρώμα βλέννας πάνω τους λειτουργεί σαν επιπλέον επιφάνεια συγκράτησης. Τα παγιδευμένα σωματίδια στη συνέχεια μπορούν να απομακρυνθούν με το φύσημα της μύτης ή το φτέρνισμα ή να μετακινηθούν προς τον λαιμό και να καταποθούν.
Η μύτη όμως δεν βασίζεται μόνο στις ορατές τρίχες. Στο εσωτερικό της υπάρχουν επίσης μικροσκοπικές δομές που ονομάζονται κροσσοί. Αυτές συμμετέχουν στη μετακίνηση της βλέννας και των σωματιδίων προς τα έξω ή προς τον φάρυγγα.
Αυτός ο μηχανισμός αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου συστήματος καθαρισμού των αεραγωγών. Οι αεραγωγοί δεν λειτουργούν απλώς σαν σωλήνες που μεταφέρουν αέρα στους πνεύμονες. Βοηθούν επίσης να φιλτράρεται, να θερμαίνεται και να υγραίνεται ο αέρας πριν προχωρήσει βαθύτερα στο αναπνευστικό σύστημα.
Οι τρίχες της μύτης επίσης δεν έχουν πάντα το ίδιο μήκος σε όλη τη ζωή. Με την ηλικία μπορεί να γίνονται πιο μακριές και παχιές, όπως συμβαίνει και με ορισμένες άλλες τρίχες του σώματος.
Αυτός είναι και ο λόγος που το εσωτερικό της μύτης δεν πρέπει να θεωρείται απλώς ένα πέρασμα για τον αέρα. Πρόκειται για ένα μικρό αλλά σύνθετο σύστημα φιλτραρίσματος και προετοιμασίας του αέρα, το οποίο λειτουργεί κάθε φορά που παίρνουμε μια ανάσα.
