Τα περισσότερα νήπια κατά διαστήματα εμφανίζουν εξάρσεις θυμού χωρίς προφανή λόγο. Γιατί, όμως, μπορεί να συμβαίνει αυτό; Ας δούμε τους πιθανότερους λόγους:
1. Ανάγκη για έλεγχο
Ο θυμός συχνά μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι έχουμε τον έλεγχο και μας δίνει μια αίσθηση δύναμης. Ένα παιδί συχνά καταλήγει να ακολουθεί οδηγίες άλλων τις περισσότερες φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Λόγω των πολύωρων εξωσχολικών δραστηριοτήτων και του σχολείου, στα παιδιά δεν μένει σχεδόν καθόλου χρόνος για δραστηριότητες που καθοδηγούνται από τα ίδια, οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές, καθώς αυτές δίνουν στα παιδιά μια υγιή αίσθηση δύναμης και τα βοηθούν να νιώσουν και να γίνουν ανεξάρτητα. Σε ένα τέτοιο σενάριο η έκφραση του θυμού τους είναι ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος για να δείξουν την αδυναμία τους.
2. Τεράστιες αλλαγές ή μεταβάσεις
Ενώ η μετάβαση και η αλλαγή είναι φυσιολογικές, το ίδιο ισχύει και για το συναίσθημα που μπορεί να τις συνοδεύει, τον θυμό. Για τα παιδιά, μια αλλαγή ρουτίνας μπορεί να διαταράξει τον καθημερινό τους ρυθμό, γεγονός που μπορεί να τα εξαντλήσει συναισθηματικά. Όταν το “κέντρο συναισθημάτων” ενός παιδιού ενεργοποιείται έντονα, φαίνεται να χάνει τον έλεγχο και καταλήγει να εκφράζεται με διασπαστικό θυμό.
![](https://ygeiatora.gr/wp-content/uploads/2018/07/dummy-ad-300x250-1.jpg)
3. Προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία
Είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος της προσωπικότητας ενός παιδιού αρχίζει να φαίνεται κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών. Ορισμένα παιδιά είναι εκ φύσεως λιγότερο προσαρμοστικά και ευέλικτα (πράγμα που έχει τα δικά του οφέλη). Μερικά παιδιά που είναι αρκετά ευαίσθητα και ιδιαίτερα συναισθηματικά από τη φύση τους, καταλήγουν να εργάζονται σκληρά με τον εαυτό τους για να διαχειριστούν τα μεγάλα συναισθήματά τους λόγω της έντασης και της συχνότητάς τους στην καθημερινή τους ζωή.
4. Φυσική αιτία
Η πείνα, ο ανεπαρκής ύπνος, το χαμηλό σάκχαρο στο αίμα ή άλλες σωματικές μεταβλητές μπορεί να αποτελούν βασική αιτία για να μην μπορεί να ρυθμίσει το θυμό του. Να θυμάστε ότι η ψυχική υγεία ενός παιδιού συνδέεται άμεσα με τη σωματική του κατάσταση, πράγμα που σημαίνει ότι μικρές καθημερινές σωματικές αλλαγές μπορεί να γίνουν αιτία για το θυμό του και θα μπορούσαν να καταλήξουν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά και τη διάθεσή τους.
5. Τρόπος επικοινωνίας
Κάθε παιδί έχει ως βιολογική ανάγκη να έχει μια στενά συνδεδεμένη σχέση με τον γονέα ή τον φροντιστή καθώς έτσι παρέχεται μια ισχυρή αίσθηση του ανήκειν και της ασφάλειας. Αυτή η δύναμη βοηθά το παιδί να εξερευνήσει τον κόσμο γύρω του με ευκολία και βοηθά στην υγιή ψυχική του ανάπτυξη. Όταν αυτή η ανάγκη ενός παιδιού δεν ικανοποιείται, ο θυμός γίνεται ένας εύκολος τρόπος για να επικοινωνήσει ή να τραβήξει την προσοχή του γονέα. Πρέπει να αισθάνεται ότι ακούγεται, διαφορετικά θα συνεχίσει να εκφράζεται με θυμό που πιστεύει ότι θα το βοηθήσει να πάρει την προσοχή που χρειάζεται.
6. Άγχος
Ένα παιδί που νιώθει άγχος τείνει να εκδηλώνει οργή πολύ πιο συχνά και πιο πολύ πιο γρήγορα. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι σημαντικό να ανιχνευθεί εγκαίρως και να ζητηθεί η απαιτούμενη βοήθεια από ειδικούς.
7. Συμπεριφορικές και συναισθηματικές δυσκολίες:
Εάν ένα παιδί γεννιέται με συμπεριφορικές και συναισθηματικές δυσκολίες, αυτό επηρεάζει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται και επεξεργάζεται την οργή του. Αυτή η κατάσταση γίνεται συνήθως αντιληπτή από μικρή ηλικία και παραμένει εμφανής καθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας. Αναπτυξιακές δυσκολίες όπως όπως είναι η Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) επιδρούν στην συναισθηματική νοημοσύνη ενός παιδιού.
8. Μίμηση συμπεριφοράς
Εάν η συμπεριφορά ενός γονιού ελέγχεται από την οργή του, το παιδί υιοθετεί τον ίδιο μηχανισμό αντιμετώπισης. Είναι σημαντικό να προβάλλονται υγιείς μηχανισμοί ρύθμισης του θυμού και της οργής. Μην ξεχνάτε πως εσείς οι ίδιοι και οι ίδιες λειτουργείτε ως το πιο ισχυρό παράδειγμα για το παιδί σας.
9. Δυσκολίες στην μάθηση
Μια μη διαγνωσμένη μαθησιακή δυσκολία μπορεί να οδηγήσει ένα παιδί στο να νιώθει θυμωμένο και απογοητευμένο. Συχνά, ένα παιδί που αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες και δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του κόσμου γύρω του εκφράζει τέτοια συναισθήματα.
Τα ξεσπάσματα οργής και θυμού είναι απολύτως φυσιολογικά αλλά εάν δεν ρυθμιστούν, μπορεί να επιφέρουν στρες και να επηρεάσουν το κλίμα της οικογένειας. Είναι σημαντικό να εξερευνήσουμε τις βαθύτερες αιτίες τους , αντί να τα αντιμετωπίζουμε ως δεδομένα συναισθήματα. Η κατανόηση των αιτιών θα βοηθήσει το παιδί στην επιδίωξη μιας υγιούς ψυχικής ζωής.