Υπάρχουν άνθρωποι που παρατηρούν σταδιακά ότι ένα ή περισσότερα δάχτυλα του χεριού τους αρχίζουν να λυγίζουν προς την παλάμη και δυσκολεύονται να ισιώσουν. Σε αρκετές περιπτώσεις, η αιτία είναι η νόσος του Dupuytren, μια πάθηση που επηρεάζει τον συνδετικό ιστό κάτω από το δέρμα της παλάμης.
Η εξέλιξή της είναι συνήθως αργή και μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να επηρεαστεί ουσιαστικά η λειτουργία του χεριού.
Τι συμβαίνει στην παλάμη;
Κάτω από το δέρμα της παλάμης υπάρχει ένας ινώδης ιστός που βοηθά στη στήριξη και στη σταθερότητα του δέρματος. Στη νόσο του Dupuytren, ο ιστός αυτός παχαίνει και δημιουργεί μικρούς σκληρούς όζους και ινώδεις χορδές.
Με την πάροδο του χρόνου, οι χορδές μπορεί να τραβούν τα δάχτυλα προς την παλάμη, προκαλώντας μόνιμη κάμψη. Συχνότερα επηρεάζονται ο παράμεσος και το μικρό δάχτυλο.
Ποιοι έχουν αυξημένο κίνδυνο;
Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας και σε ανθρώπους με οικογενειακό ιστορικό. Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο, ενώ έχουν καταγραφεί συσχετίσεις με τον διαβήτη και το κάπνισμα.
Δεν είναι απαραίτητο να εμφανίσουν όλοι οι ασθενείς σοβαρή παραμόρφωση. Σε ορισμένους παραμένει για χρόνια ένας μικρός όζος στην παλάμη χωρίς σημαντικό περιορισμό.
Πώς αντιμετωπίζεται;
Στα αρχικά στάδια μπορεί να αρκεί η παρακολούθηση. Όταν η κάμψη των δαχτύλων δυσκολεύει καθημερινές δραστηριότητες, υπάρχουν θεραπευτικές επιλογές, όπως ειδικές ενέσιμες θεραπείες σε επιλεγμένες περιπτώσεις ή χειρουργικές τεχνικές απελευθέρωσης του ιστού.
Η νόσος του Dupuytren δεν προκαλεί συνήθως πόνο, αλλά μπορεί να περιορίσει σημαντικά την κίνηση. Η αξιολόγηση από ορθοπαιδικό με εξειδίκευση στο χέρι βοηθά στην επιλογή της κατάλληλης αντιμετώπισης.
