Σύμφωνα με νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα, πάνω από το 50% του ελληνικού πληθυσμού εμφανίζει είτε οστεοπενία είτε οστεοπόρωση, μια ιδιαίτερα ανησυχητική ένδειξη για τη δημόσια υγεία. Οι δύο αυτές καταστάσεις σχετίζονται με τη μείωση της οστικής πυκνότητας, καθιστώντας τα οστά πιο εύθραυστα και αυξάνοντας τον κίνδυνο καταγμάτων ακόμη και από μικρές πτώσεις ή κινήσεις.
Η οστεοπενία αποτελεί το πρώιμο στάδιο απώλειας οστικής μάζας, ενώ η οστεοπόρωση είναι η πιο προχωρημένη μορφή της νόσου. Συχνά εξελίσσονται “σιωπηλά”, χωρίς εμφανή συμπτώματα, μέχρι τη στιγμή που συμβαίνει ένα κάταγμα, συνήθως σε ισχίο, σπονδυλική στήλη ή καρπό.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η υψηλή συχνότητα στην Ελλάδα συνδέεται με πολλούς παράγοντες. Η ανεπαρκής πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D, η καθιστική ζωή, αλλά και η γήρανση του πληθυσμού συμβάλλουν σημαντικά στην αύξηση των περιστατικών. Παρά το γεγονός ότι η μεσογειακή διατροφή θεωρείται υγιεινή, πολλές σύγχρονες διατροφικές συνήθειες έχουν μειώσει την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών που είναι απαραίτητα για την υγεία των οστών.
Ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας είναι και η έλλειψη σωματικής άσκησης. Η άσκηση με βάρος, όπως το περπάτημα, η γυμναστική αντίστασης και η ήπια άσκηση δύναμης, βοηθούν στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας και μειώνουν τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου.
Οι γιατροί τονίζουν τη σημασία της πρόληψης μέσω τακτικών εξετάσεων, όπως η μέτρηση οστικής πυκνότητας (DEXA scan), ιδιαίτερα σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την εφαρμογή θεραπευτικών παρεμβάσεων που μπορούν να επιβραδύνουν ή και να σταματήσουν την εξέλιξη της νόσου.
Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, διατροφικές αλλαγές και συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D, πάντα υπό ιατρική καθοδήγηση. Παράλληλα, η αποφυγή καπνίσματος και υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ συμβάλλει θετικά στην υγεία των οστών.
Η υψηλή συχνότητα οστεοπενίας και οστεοπόρωσης στην Ελλάδα αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη ενημέρωση και πρόληψη, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος καταγμάτων και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής του πληθυσμού.
