Η σωστή λειτουργία των μυών, η μετάδοση των νευρικών σημάτων και η διατήρηση της ποσότητας των υγρών στον οργανισμό εξαρτώνται από μια λεπτή ισορροπία ουσιών που ονομάζονται ηλεκτρολύτες. Πρόκειται για μεταλλικά στοιχεία που, όταν διαλύονται στα σωματικά υγρά, αποκτούν ηλεκτρικό φορτίο και συμμετέχουν σε πολλές βασικές λειτουργίες.
Οι σημαντικότεροι ηλεκτρολύτες περιλαμβάνουν το νάτριο, το κάλιο, το ασβέστιο, το μαγνήσιο, το χλώριο, τα διττανθρακικά και τα φωσφορικά ιόντα. Καθένας επιτελεί διαφορετικούς ρόλους. Το νάτριο συμβάλλει στη ρύθμιση της ποσότητας του νερού έξω από τα κύτταρα, ενώ το κάλιο είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική ηλεκτρική δραστηριότητα των μυών και των νεύρων. Το ασβέστιο συμμετέχει, μεταξύ άλλων, στη μυϊκή σύσπαση και στην πήξη του αίματος.
Ο οργανισμός διατηρεί τις συγκεντρώσεις αυτών των στοιχείων μέσα σε σχετικά στενά όρια. Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έχουν οι νεφροί, οι οποίοι ρυθμίζουν πόσο νερό και πόσους ηλεκτρολύτες θα αποβάλουν με τα ούρα. Παράλληλα, ορμόνες όπως η αλδοστερόνη και η αντιδιουρητική ορμόνη βοηθούν στη ρύθμιση του νατρίου, του καλίου και της ισορροπίας των υγρών.
Η απώλεια νερού και ηλεκτρολυτών μπορεί να αυξηθεί σε συνθήκες έντονης εφίδρωσης, παρατεταμένης άσκησης, εμέτων ή διάρροιας. Από την άλλη πλευρά, ορισμένα νοσήματα και φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί τη σωστή ισορροπία. Αν οι συγκεντρώσεις μεταβληθούν σημαντικά, ενδέχεται να εμφανιστούν αδυναμία, μυϊκές κράμπες, σύγχυση ή διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, ανάλογα με τον ηλεκτρολύτη και τον βαθμό της διαταραχής.
Η ισορροπημένη διατροφή και η επαρκής πρόσληψη υγρών καλύπτουν συνήθως τις ανάγκες των περισσότερων υγιών ανθρώπων. Τα αθλητικά ποτά και τα συμπληρώματα ηλεκτρολυτών δεν είναι απαραίτητα σε κάθε περίπτωση, καθώς η ανάγκη τους εξαρτάται από τη διάρκεια και την ένταση της άσκησης, τις περιβαλλοντικές συνθήκες και την ποσότητα των απωλειών.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην υπερβολική κατανάλωση νερού σε σύντομο χρονικό διάστημα, η οποία μπορεί να μειώσει επικίνδυνα τη συγκέντρωση νατρίου στο αίμα. Η ισορροπία των ηλεκτρολυτών δεν εξαρτάται, επομένως, μόνο από το πόσο νερό πίνουμε, αλλά και από το πώς ο οργανισμός διαχειρίζεται τα υγρά και τα μεταλλικά στοιχεία.
