Όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος ανεβαίνει, το σώμα ενεργοποιεί μηχανισμούς για να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σε ασφαλή επίπεδα.
Ένας από τους σημαντικότερους μηχανισμούς είναι η εφίδρωση. Όταν ο ιδρώτας εξατμίζεται από την επιφάνεια του δέρματος, αφαιρεί θερμότητα από το σώμα και συμβάλλει στην ψύξη του.
Παράλληλα, τα αιμοφόρα αγγεία κοντά στην επιφάνεια του δέρματος διαστέλλονται, ώστε να μεταφέρεται περισσότερη θερμότητα προς το εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό μπορεί να κάνει το δέρμα να φαίνεται πιο κόκκινο και να δημιουργήσει αίσθημα ζέστης.
Σε ένα πολύ θερμό και υγρό περιβάλλον, όμως, η εξάτμιση του ιδρώτα γίνεται δυσκολότερη. Έτσι, ο φυσικός μηχανισμός ψύξης του σώματος δεν λειτουργεί τόσο αποτελεσματικά.
Η παρατεταμένη έκθεση στη ζέστη μπορεί αρχικά να προκαλέσει έντονη εφίδρωση, δίψα, αδυναμία, πονοκέφαλο ή ζάλη. Αν η θερμοκρασία του σώματος συνεχίσει να ανεβαίνει, μπορεί να προκύψει θερμική εξάντληση και, σε σοβαρότερες περιπτώσεις, θερμοπληξία.
Για τον λόγο αυτό, σε πολύ ζεστές ημέρες είναι χρήσιμο να περιορίζεται η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο και να προτιμώνται δροσεροί χώροι, ελαφριά ρούχα και επαρκή υγρά.
Η ζέστη δεν επηρεάζει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο. Η ηλικία, ορισμένα φάρμακα και προβλήματα υγείας μπορούν να αυξήσουν την ευαισθησία στις υψηλές θερμοκρασίες.
Η έγκαιρη αναγνώριση έντονης αδυναμίας, σύγχυσης ή σημαντικής επιδείνωσης της κατάστασης είναι σημαντική και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.
