Το ανοιγοκλείσιμο των ματιών γίνεται αυτόματα και είναι απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία της επιφάνειας του ματιού. Όταν όμως παραμένουμε για αρκετή ώρα συγκεντρωμένοι σε μια οθόνη, ένα βιβλίο ή μια εργασία που απαιτεί προσεκτική παρατήρηση, ο ρυθμός με τον οποίο ανοιγοκλείνουμε τα μάτια μπορεί να μειωθεί.
Κάθε βλεφάρισμα βοηθά να απλωθεί ένα λεπτό στρώμα δακρυϊκού υγρού πάνω στην επιφάνεια του ματιού. Το στρώμα αυτό προστατεύει τον κερατοειδή, συμβάλλει στη λίπανση και βοηθά στην απομάκρυνση μικροσκοπικών σωματιδίων.
Όταν βλεφαρίζουμε λιγότερο, η δακρυϊκή μεμβράνη μπορεί να διαταράσσεται πιο γρήγορα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αίσθηση ξηρότητας, κάψιμο, τσούξιμο ή την εντύπωση ότι υπάρχει κάτι μέσα στο μάτι. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν προσωρινά θολή όραση, η οποία βελτιώνεται μετά από μερικά φυσιολογικά βλεφαρίσματα.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα συχνό κατά τη χρήση υπολογιστή ή κινητού, επειδή η προσοχή παραμένει για μεγάλο διάστημα σταθερή σε ένα σημείο. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η οθόνη έχει προκαλέσει μόνιμη βλάβη στα μάτια.
Μερικές απλές συνήθειες μπορούν να βοηθήσουν. Τα τακτικά μικρά διαλείμματα από την κοντινή εργασία, η συνειδητή υπενθύμιση για συχνότερο βλεφάρισμα και η σωστή τοποθέτηση της οθόνης μπορούν να περιορίσουν την ενόχληση. Σημαντικό είναι επίσης το περιβάλλον να μην είναι υπερβολικά ξηρό ή να φυσά απευθείας αέρας προς τα μάτια.
Αν η ξηρότητα, ο πόνος, η ερυθρότητα ή η θολή όραση επιμένουν, είναι προτιμότερο να γίνει οφθαλμολογικός έλεγχος. Η περιστασιακή ενόχληση μετά από πολλές ώρες συγκέντρωσης είναι συχνή, αλλά επίμονα συμπτώματα χρειάζονται διαφορετική αντιμετώπιση.
