Ο ύπνος δεν επηρεάζει μόνο τη σωματική υγεία και τη συγκέντρωση, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους άλλους. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι η έλλειψη ύπνου συνδέεται άμεσα με μειωμένη ενσυναίσθηση, χαμηλότερη διάθεση για συνεργασία και γενικότερα πιο αντικοινωνική συμπεριφορά. Με απλά λόγια, όσοι δεν κοιμούνται αρκετά τείνουν να είναι λιγότερο γενναιόδωροι και πιο απόμακροι κοινωνικά.
Η στέρηση ύπνου επηρεάζει τον εγκέφαλο σε περιοχές που σχετίζονται με τη συναισθηματική επεξεργασία και τη λήψη αποφάσεων. Όταν είμαστε κουρασμένοι, ο προμετωπιαίος φλοιός —το μέρος του εγκεφάλου που βοηθά στον έλεγχο παρορμήσεων και στην κοινωνική κρίση— δεν λειτουργεί αποτελεσματικά. Ταυτόχρονα, η αμυγδαλή, που σχετίζεται με το άγχος και τον φόβο, γίνεται πιο αντιδραστική. Το αποτέλεσμα είναι αυξημένη ευερεθιστότητα και μειωμένη ανοχή προς τους άλλους.
Σε κοινωνικό επίπεδο, αυτό μεταφράζεται σε λιγότερη διάθεση για βοήθεια, μειωμένη κατανόηση και αποφυγή κοινωνικών επαφών. Άτομα που κοιμούνται λίγο συχνά αποσύρονται, αποφεύγουν συζητήσεις και νιώθουν ότι οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις τους «κουράζουν» περισσότερο από το φυσιολογικό. Ακόμα και απλές πράξεις γενναιοδωρίας, όπως το να αφιερώσει κανείς χρόνο ή προσοχή σε κάποιον άλλον, φαίνονται πιο δύσκολες όταν το σώμα και το μυαλό είναι εξαντλημένα.
Η έλλειψη ύπνου μπορεί επίσης να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο. Η αντικοινωνική συμπεριφορά οδηγεί σε λιγότερη κοινωνική υποστήριξη, γεγονός που αυξάνει το άγχος και δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τον ποιοτικό ύπνο. Έτσι, το πρόβλημα δεν παραμένει ατομικό, αλλά επηρεάζει και τις σχέσεις, το εργασιακό περιβάλλον και την κοινωνική συνοχή.
Η λύση δεν είναι περίπλοκη, αλλά απαιτεί συνέπεια. Ο επαρκής και ποιοτικός ύπνος —περίπου 7 έως 9 ώρες για τους περισσότερους ενήλικες— συμβάλλει όχι μόνο στη σωματική αποκατάσταση, αλλά και στη συναισθηματική ισορροπία. Τελικά, ο καλός ύπνος δεν μας κάνει απλώς πιο ξεκούραστους· μας κάνει και καλύτερους ανθρώπους απέναντι στους άλλους.
