Τα μάτια μας παράγουν συνεχώς μια λεπτή ποσότητα δακρύων, ακόμη και όταν δεν κλαίμε. Το υγρό αυτό δεν υπάρχει μόνο για να εκφράζουμε συναισθήματα. Είναι απαραίτητο για την προστασία και τη φυσιολογική λειτουργία της επιφάνειας του ματιού.
Τα δάκρυα σχηματίζουν ένα λεπτό φιλμ πάνω στον κερατοειδή. Βοηθούν να παραμένει η επιφάνεια του ματιού λεία και υγρή, ενώ περιέχουν ουσίες που συμβάλλουν στην προστασία της από μικροοργανισμούς.
Όταν όμως το μάτι ερεθιστεί, το σώμα μπορεί να παράγει πολύ μεγαλύτερη ποσότητα δακρύων. Αυτό μπορεί να συμβεί εξαιτίας σκόνης, καπνού, ισχυρού ανέμου, ξένου σώματος ή άλλου ερεθίσματος.
Η παραγωγή αυτών των δακρύων αποτελεί αντανακλαστική αντίδραση. Το νευρικό σύστημα αντιλαμβάνεται τον ερεθισμό και δίνει εντολή στους δακρυϊκούς αδένες να αυξήσουν την παραγωγή. Στόχος είναι να απομακρυνθεί ή να αραιωθεί ο ερεθιστικός παράγοντας.
Τα δάκρυα στη συνέχεια απομακρύνονται από το μάτι μέσω ενός μικρού συστήματος αποχέτευσης. Από μικρά ανοίγματα στις άκρες των βλεφάρων περνούν στους δακρυϊκούς πόρους και στη συνέχεια προς τη ρινική κοιλότητα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η μύτη μπορεί να αρχίσει να «τρέχει» όταν δακρύζουμε.
Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις στις οποίες η δακρύρροια δεν οφείλεται αποκλειστικά σε αυξημένη παραγωγή δακρύων. Αν η αποχέτευση των δακρύων δεν λειτουργεί σωστά, το υγρό μπορεί να παραμένει στην επιφάνεια του ματιού και να προκαλεί συνεχή δακρύρροια.
Η περιστασιακή δακρύρροια από αέρα, κρύο ή κάποιον μικρό ερεθισμό είναι συνήθως μια φυσιολογική αντίδραση. Όταν όμως είναι επίμονη, αφορά κυρίως το ένα μάτι ή συνοδεύεται από πόνο, ερυθρότητα ή αλλαγές στην όραση, χρειάζεται αξιολόγηση από ειδικό.
Έτσι, το δάκρυσμα δεν αποτελεί πάντα ένδειξη συναισθήματος. Πολύ συχνά είναι ένας μηχανισμός προστασίας με τον οποίο το μάτι προσπαθεί να διατηρήσει καθαρή, υγρή και ασφαλή την επιφάνειά του.
