Οι όζοι του θυρεοειδούς είναι μικρές ή μεγαλύτερες εναποθέσεις ή μάζες στον αδένα, οι οποίες συχνά ανακαλύπτονται τυχαία κατά ιατρικές εξετάσεις. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι περίπου ένας στους δύο ανθρώπους έως την ηλικία των 60 ετών θα εμφανίσει τουλάχιστον έναν όζο, γεγονός που καθιστά τη διαταραχή εξαιρετικά συχνή και, συχνά, υποτιμημένη.
Οι όζοι θυρεοειδούς μπορεί να είναι στερεοί ή γεμάτοι υγρό (κύστεις) και τις περισσότερες φορές είναι καλοήθεις. Μόνο ένα μικρό ποσοστό, περίπου 5-10%, είναι καρκινικοί. Ωστόσο, η πρώιμη διάγνωση είναι σημαντική, καθώς η αντιμετώπιση των ύποπτων όζων μπορεί να αποτρέψει σοβαρές επιπλοκές.
Οι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης όζων περιλαμβάνουν το φύλο, με τις γυναίκες να πλήττονται συχνότερα από τους άνδρες, την ηλικία, την κληρονομικότητα και την έκθεση σε ακτινοβολία στην περιοχή του λαιμού. Επιπλέον, οι διαταραχές του θυρεοειδούς, όπως η υποθυρεοειδία ή η υπερθυρεοειδία, μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης όζων.
Συνήθως, οι όζοι δεν προκαλούν συμπτώματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί διόγκωση στον λαιμό, δυσκολία στην κατάποση ή αλλαγές στη φωνή. Όταν υπάρχει υποψία κακοήθειας, ο γιατρός προτείνει υπέρηχο θυρεοειδούς και, σε ορισμένες περιπτώσεις, λεπτή βελόνα βιοψία για αξιολόγηση των κυττάρων.
Η πρόληψη και η τακτική παρακολούθηση είναι κρίσιμες. Οι ειδικοί συνιστούν ετήσιες εξετάσεις θυρεοειδούς για άτομα με οικογενειακό ιστορικό ή άλλους παράγοντες κινδύνου. Η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου τρόπου ζωής, με επαρκή πρόσληψη ιωδίου μέσω τροφής, μπορεί επίσης να βοηθήσει στην υγεία του αδένα.
Συμπερασματικά, οι όζοι θυρεοειδούς είναι συχνότεροι από ό,τι πολλοί πιστεύουν. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή αξιολόγηση και η παρακολούθηση μπορούν να προστατεύσουν την υγεία, περιορίζοντας τον κίνδυνο επιπλοκών και προσφέροντας σιγουριά σε εκατομμύρια ανθρώπους που εμφανίζουν αυτή τη διαταραχή.
