Υπάρχουν στιγμές που το ένα ή και τα δύο αυτιά ξαφνικά μοιάζουν βουλωμένα, παρότι δεν υπάρχει απαραίτητα συσσώρευση κεριού. Ο ήχος ακούγεται διαφορετικός, η φωνή μας μπορεί να φαίνεται πιο δυνατή και ορισμένοι άνθρωποι αισθάνονται μια ελαφριά πίεση.
Μία από τις βασικές αιτίες είναι η λειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας, ενός μικρού αγωγού που συνδέει το μέσο αυτί με την περιοχή πίσω από τη μύτη και τον λαιμό. Ο ρόλος της είναι, μεταξύ άλλων, να βοηθά στην εξισορρόπηση της πίεσης στις δύο πλευρές του τυμπάνου.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες ανοίγει για μικρά χρονικά διαστήματα, ιδιαίτερα όταν καταπίνουμε, χασμουριόμαστε ή μασάμε. Όταν όμως η λειτουργία της δεν είναι προσωρινά αποτελεσματική, η πίεση μπορεί να μην εξισορροπείται σωστά.
Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, όταν υπάρχει μπούκωμα στη μύτη ή φλεγμονή στην περιοχή μετά από ένα κρυολόγημα. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από γρήγορες μεταβολές της ατμοσφαιρικής πίεσης, αν και αυτό αποτελεί διαφορετική και πιο χαρακτηριστική περίπτωση.
Το αποτέλεσμα είναι η αίσθηση ότι το αυτί έχει «κλείσει». Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει και προσωρινή μείωση της ακοής ή ένας ήπιος ήχος σαν βούισμα.
Η κατάποση, το χασμουρητό και οι κινήσεις της γνάθου μπορούν να βοηθήσουν την ευσταχιανή σάλπιγγα να ανοίξει και να αποκατασταθεί η πίεση. Συνήθως, όταν το πρόβλημα σχετίζεται με ένα απλό κρυολόγημα, βελτιώνεται καθώς υποχωρεί και το μπούκωμα.
Αν όμως το αίσθημα βουλώματος επιμένει, επαναλαμβάνεται συχνά, συνοδεύεται από έντονο πόνο, σημαντική απώλεια ακοής, έκκριση από το αυτί ή άλλα συμπτώματα, χρειάζεται αξιολόγηση από γιατρό.
Το «βουλωμένο» αυτί, επομένως, δεν σημαίνει πάντα ότι χρειάζεται καθαρισμός. Μερικές φορές το πρόβλημα βρίσκεται στην πίεση και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα που τη ρυθμίζει.
