Μια ουλή μπορεί να έχει κλείσει και να φαίνεται ότι έχει ολοκληρώσει την επούλωσή της, αλλά μερικές φορές συνεχίζει να προκαλεί φαγούρα ή ευαισθησία. Αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο, ιδιαίτερα όταν έχουν περάσει εβδομάδες ή ακόμη και μήνες από τον αρχικό τραυματισμό.
Η δημιουργία ουλής αποτελεί μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης. Όταν το δέρμα τραυματίζεται, ο οργανισμός δημιουργεί νέο ιστό και ίνες κολλαγόνου για να καλύψει την περιοχή και να αποκαταστήσει τον προστατευτικό φραγμό του δέρματος. Ο νέος ιστός όμως δεν είναι ακριβώς ίδιος με το αρχικό δέρμα.
Κατά τη διάρκεια της επούλωσης, τα νεύρα της περιοχής μπορούν επίσης να υποστούν βλάβη. Καθώς σταδιακά αναπτύσσονται ξανά, μπορεί να μεταδίδουν διαφορετικές ή ασυνήθιστες αισθήσεις, όπως φαγούρα, μυρμήγκιασμα ή ευαισθησία.
Η Cleveland Clinic αναφέρει ότι ορισμένες ουλές μπορεί να προκαλούν φαγούρα ή πόνο ακόμη και αρκετό καιρό μετά τον τραυματισμό, καθώς τα νευρικά άκρα επανασυνδέονται.
Στις υπερτροφικές ουλές ή στα χηλοειδή, η φαγούρα μπορεί να είναι ακόμη πιο έντονη. Αυτές οι ουλές χαρακτηρίζονται από υπερβολική παραγωγή ιστού και μπορεί να παραμένουν υπερυψωμένες πάνω από την επιφάνεια του δέρματος.
Η φαγούρα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα. Αν όμως μια ουλή αρχίσει ξαφνικά να αλλάζει, να μεγαλώνει, να πονάει έντονα, να κοκκινίζει ή να εμφανίζει άλλα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.
Η αίσθηση επομένως αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο το σώμα συνεχίζει να «δουλεύει» πάνω σε έναν τραυματισμό ακόμη και όταν εξωτερικά φαίνεται ότι έχει τελειώσει η διαδικασία επούλωσης.
