Το έντερο μπορεί να εμφανίσει με την πάροδο του χρόνου μικρές προσεκβολές στο τοίχωμά του, οι οποίες ονομάζονται εκκολπώματα. Η παρουσία τους είναι αρκετά συχνή, ιδιαίτερα μετά τη μέση ηλικία, και τις περισσότερες φορές δεν προκαλεί συμπτώματα. Όταν όμως ένα ή περισσότερα από αυτά φλεγμαίνουν ή μολύνονται, μπορεί να εμφανιστεί εκκολπωματίτιδα.
Η πάθηση εκδηλώνεται συχνότερα με πόνο χαμηλά στην αριστερή πλευρά της κοιλιάς. Ο πόνος μπορεί να είναι συνεχής και να επιδεινώνεται με την κίνηση ή την πίεση στην περιοχή. Άλλα πιθανά συμπτώματα είναι ο πυρετός, η ναυτία, το φούσκωμα, η δυσκοιλιότητα ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, η διάρροια.
Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση και, όταν κρίνεται απαραίτητο, σε εξετάσεις αίματος και απεικονιστικό έλεγχο, όπως η αξονική τομογραφία κοιλίας. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη βαρύτητα της φλεγμονής. Σε ήπιες περιπτώσεις μπορεί να αρκούν συγκεκριμένες διατροφικές οδηγίες, ξεκούραση και παρακολούθηση. Σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να χρειαστούν αντιβιοτικά, νοσηλεία ή ακόμη και χειρουργική επέμβαση, εάν εμφανιστούν επιπλοκές.
Η εκκολπωματίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε απόστημα, διάτρηση του εντέρου ή απόφραξη, γι’ αυτό ο έντονος ή επίμονος κοιλιακός πόνος, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από πυρετό, δεν πρέπει να αγνοείται.
Η πρόληψη δεν είναι πάντα εφικτή, ωστόσο η διατροφή με επαρκείς φυτικές ίνες, η συστηματική σωματική δραστηριότητα και η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους συμβάλλουν στη συνολική καλή λειτουργία του εντέρου. Σημαντικό είναι επίσης να μην αποδίδουμε κάθε κοιλιακή ενόχληση σε κάτι απλό, ειδικά όταν επιμένει ή επανέρχεται.
