Η φυσική δραστηριότητα αποτελεί βασικό πυλώνα για την υγεία και την πρόληψη χρόνιων νοσημάτων, ωστόσο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι λιγότερο από το 25% του πληθυσμού πετυχαίνει τα συνιστώμενα επίπεδα άσκησης. Το γεγονός αυτό έχει σοβαρές επιπτώσεις τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, καθώς η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας συνδέεται με καρδιαγγειακά νοσήματα, παχυσαρκία, διαβήτη τύπου 2 και ψυχολογικές διαταραχές.
Οι ειδικοί συνιστούν τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έως έντονης άσκησης εβδομαδιαίως για τους ενήλικες, ενώ για τα παιδιά και τους εφήβους η σύσταση φτάνει τα 60 λεπτά ημερησίως. Παρά αυτά, η καθημερινότητα, η αυξημένη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών και οι καθιστικές συνήθειες περιορίζουν σημαντικά την κινητικότητα. Τα αστικά περιβάλλοντα με περιορισμένους χώρους άθλησης και η έλλειψη ασφαλών πεζοδρομίων και ποδηλατοδρόμων ενισχύουν το πρόβλημα.
Η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας δεν επηρεάζει μόνο τη σωματική υγεία. Μελέτες έχουν δείξει ότι η τακτική άσκηση βελτιώνει τη διάθεση, μειώνει το άγχος και ενισχύει τη γνωστική λειτουργία. Ένας καθιστικός τρόπος ζωής συνδέεται με αυξημένα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους και μειωμένη αντοχή σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί συντονισμένη προσπάθεια σε πολλαπλά επίπεδα. Οι κυβερνήσεις μπορούν να επενδύσουν σε υποδομές που προάγουν την κίνηση, όπως πάρκα, πεζοδρόμια και ποδηλατοδρόμους, ενώ οι εργοδότες μπορούν να ενισχύουν προγράμματα ευεξίας και διαλειμματικής άσκησης στους χώρους εργασίας. Στο ατομικό επίπεδο, η ενσωμάτωση της άσκησης στην καθημερινότητα, ακόμη και με σύντομες πεζοπορίες ή σκαλοπάτια αντί ανελκυστήρα, έχει σημαντική επίδραση στην υγεία.
Συνολικά, η φυσική δραστηριότητα αποτελεί απαραίτητο μέσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την πρόληψη χρόνιων ασθενειών. Η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η προώθηση ενός ενεργού τρόπου ζωής είναι κρίσιμες, ώστε να αυξηθεί το ποσοστό του πληθυσμού που ακολουθεί υγιείς συνήθειες άσκησης και να μειωθούν οι επιπτώσεις της καθιστικής ζωής.
