Η νόσος Hirschsprung είναι μια συγγενής πάθηση του παχέος εντέρου, κατά την οποία απουσιάζουν συγκεκριμένα νευρικά κύτταρα από ένα τμήμα του εντερικού τοιχώματος. Τα κύτταρα αυτά είναι απαραίτητα για τον συντονισμό των μυϊκών κινήσεων που προωθούν το περιεχόμενο του εντέρου προς το ορθό.
Επειδή η συγκεκριμένη περιοχή δεν μπορεί να χαλαρώσει φυσιολογικά, δημιουργείται λειτουργική απόφραξη. Τα κόπρανα δυσκολεύονται να προχωρήσουν, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται στο έντερο και να προκαλούν διάταση των τμημάτων που βρίσκονται πριν από το σημείο της διαταραχής.
Η νόσος συνήθως εκδηλώνεται από τις πρώτες ημέρες της ζωής. Ένα χαρακτηριστικό σημάδι στα νεογνά είναι η καθυστέρηση αποβολής του μηκωνίου, δηλαδή των πρώτων κοπράνων του βρέφους, πέρα από το αναμενόμενο χρονικό διάστημα. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν έντονο φούσκωμα στην κοιλιά, εμετοί, δυσκοιλιότητα και δυσκολία στη σίτιση.
Σε ορισμένα παιδιά, η διάγνωση γίνεται αργότερα, όταν παρατηρούνται χρόνια δυσκοιλιότητα, ανεπαρκής αύξηση βάρους και επαναλαμβανόμενα επεισόδια κοιλιακής διάτασης.
Η νόσος οφείλεται σε διαταραχή της ανάπτυξης του νευρικού συστήματος του εντέρου κατά την εμβρυϊκή ζωή. Σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέεται με γενετικές μεταβολές και μπορεί να συνυπάρχει με άλλα συγγενή σύνδρομα.
Η διάγνωση πραγματοποιείται με ειδικές εξετάσεις, όπως η ακτινολογική απεικόνιση του παχέος εντέρου και η ορθική βιοψία. Η βιοψία αποτελεί την εξέταση που επιβεβαιώνει την απουσία των απαραίτητων νευρικών κυττάρων.
Η βασική θεραπεία είναι χειρουργική και περιλαμβάνει την αφαίρεση του τμήματος του εντέρου που δεν λειτουργεί φυσιολογικά και τη σύνδεση του υγιούς εντέρου με το ορθό. Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική, καθώς χωρίς θεραπεία μπορεί να εμφανιστούν σοβαρές επιπλοκές, όπως εντεροκολίτιδα.



