Οι νεφρικοί λίθοι σχηματίζονται όταν ορισμένες ουσίες στα ούρα συγκεντρώνονται σε υψηλές ποσότητες και δημιουργούν κρυστάλλους. Με τον χρόνο, οι κρύσταλλοι μπορεί να μεγαλώσουν και να σχηματίσουν πέτρες, οι οποίες παραμένουν στους νεφρούς ή μετακινούνται προς τον ουρητήρα.
Μικροί λίθοι μπορεί να αποβληθούν χωρίς να προκαλέσουν έντονα συμπτώματα. Όταν όμως ένας λίθος εμποδίζει τη ροή των ούρων, μπορεί να εμφανιστεί ισχυρός πόνος στη μέση ή στο πλάι, ο οποίος συχνά αντανακλά προς την κοιλιά και τη βουβωνική χώρα. Είναι επίσης πιθανό να παρουσιαστούν αίμα στα ούρα, ναυτία και συχνουρία.
Η αφυδάτωση, η κληρονομικότητα, ορισμένες μεταβολικές διαταραχές και η υψηλή συγκέντρωση συγκεκριμένων αλάτων στα ούρα αυξάνουν τον κίνδυνο.
Η διάγνωση γίνεται με εξετάσεις ούρων, αίματος και απεικονιστικό έλεγχο. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση του λίθου. Μπορεί να περιλαμβάνει αυξημένη πρόσληψη υγρών, αναλγητικά, φαρμακευτική αγωγή, λιθοτριψία ή ενδοσκοπική αφαίρεση.
Η πρόληψη βασίζεται κυρίως στην επαρκή ενυδάτωση και σε εξατομικευμένες διατροφικές παρεμβάσεις, ανάλογα με τη χημική σύσταση των λίθων.
