Το ουρικό οξύ είναι μια ουσία που παράγεται φυσιολογικά στον οργανισμό κατά τη διάσπαση των πουρινών, οι οποίες βρίσκονται σε πολλά τρόφιμα. Όταν τα επίπεδά του αυξάνονται υπερβολικά, μπορεί να οδηγήσουν σε προβλήματα όπως ουρική αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και φλεγμονές. Ένας από τους πιο απλούς και αποτελεσματικούς τρόπους για να διατηρείται το ουρικό οξύ υπό έλεγχο είναι η επαρκής ενυδάτωση.
Οι ειδικοί συμφωνούν ότι το νερό βοηθά τα νεφρά να αποβάλλουν πιο αποτελεσματικά το ουρικό οξύ μέσω των ούρων. Όσο πιο αραιά είναι τα ούρα, τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα να σχηματιστούν κρύσταλλοι ουρικού οξέος στις αρθρώσεις ή στο ουροποιητικό σύστημα.
Σε γενικές γραμμές, συνιστάται η κατανάλωση 8 έως 10 ποτηριών νερού την ημέρα, δηλαδή περίπου 2 έως 2,5 λίτρα. Ωστόσο, για άτομα με αυξημένο ουρικό οξύ ή ιστορικό ουρικής αρθρίτιδας, η ποσότητα αυτή συχνά αυξάνεται σε 10 έως 12 ποτήρια ημερησίως, εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις από τον γιατρό. Η αυξημένη πρόσληψη υγρών βοηθά στη συνεχή «έκπλυση» των νεφρών και στη μείωση της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στο αίμα.
Η ποσότητα νερού που χρειάζεται κάθε άτομο δεν είναι ίδια. Παράγοντες όπως το σωματικό βάρος, η φυσική δραστηριότητα, η θερμοκρασία περιβάλλοντος και η γενική κατάσταση της υγείας παίζουν σημαντικό ρόλο. Για παράδειγμα, όσοι ιδρώνουν πολύ ή γυμνάζονται συστηματικά χρειάζονται περισσότερα υγρά.
Εκτός από το σκέτο νερό, μπορούν να συμβάλουν στην ενυδάτωση και άλλα υγρά, όπως αφεψήματα χωρίς ζάχαρη και νερό με λεμόνι. Αντίθετα, το αλκοόλ και τα ζαχαρούχα ποτά καλό είναι να περιορίζονται, καθώς αυξάνουν τα επίπεδα ουρικού οξέος.
Τέλος, η κατανάλωση νερού καλό είναι να κατανέμεται μέσα στη μέρα και όχι να γίνεται μαζικά. Έτσι, ο οργανισμός αποβάλλει σταθερά το ουρικό οξύ, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μακροχρόνια προστασία των αρθρώσεων και των νεφρών.
