Η αίσθηση ότι το δωμάτιο περιστρέφεται, ότι το πάτωμα κινείται ή ότι το σώμα μας γυρίζει ενώ στην πραγματικότητα παραμένουμε ακίνητοι είναι ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα του ιλίγγου. Πρόκειται για μια ιδιαίτερη μορφή ζάλης που μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να συνοδεύεται από αστάθεια, ναυτία, εφίδρωση ή δυσκολία στη διατήρηση της ισορροπίας.
Η ισορροπία του σώματος εξαρτάται από τη συνεργασία αρκετών συστημάτων. Τα μάτια παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη θέση μας στον χώρο, ενώ το αιθουσαίο σύστημα του εσωτερικού αυτιού ανιχνεύει τις κινήσεις και τις αλλαγές στην κατεύθυνση του κεφαλιού. Παράλληλα, υποδοχείς στους μυς και στις αρθρώσεις ενημερώνουν τον εγκέφαλο για τη θέση των μελών του σώματος.
Ο εγκέφαλος συνδυάζει συνεχώς όλες αυτές τις πληροφορίες. Όταν τα σήματα δεν συμφωνούν μεταξύ τους ή κάποιο από τα συστήματα δεν λειτουργεί σωστά, μπορεί να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση της κίνησης. Έτσι, ενώ τα μάτια μας δείχνουν ότι ο χώρος παραμένει ακίνητος, το εσωτερικό αυτί μπορεί να στέλνει διαφορετικά μηνύματα στον εγκέφαλο.
Μία από τις συχνότερες αιτίες είναι ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης. Σε αυτή την περίπτωση, μικροσκοπικοί κρύσταλλοι ασβεστίου που φυσιολογικά βρίσκονται σε συγκεκριμένο σημείο του εσωτερικού αυτιού μετακινούνται σε λάθος θέση. Η αλλαγή της θέσης του κεφαλιού μπορεί τότε να προκαλέσει σύντομα αλλά έντονα επεισόδια περιστροφικής ζάλης.
Ίλιγγος μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε ορισμένες παθήσεις του εσωτερικού αυτιού, μετά από λοιμώξεις ή τραυματισμούς, αλλά και σε άλλες νευρολογικές ή αγγειακές καταστάσεις. Για αυτό η ξαφνική ή επαναλαμβανόμενη εμφάνιση του συμπτώματος δεν πρέπει να αγνοείται.
Η διάρκεια και η ένταση του ιλίγγου διαφέρουν ανάλογα με την αιτία. Σε ορισμένες περιπτώσεις διαρκεί μόνο λίγα δευτερόλεπτα, ενώ σε άλλες μπορεί να επιμείνει για ώρες ή περισσότερο. Αν συνοδεύεται από δυσκολία στην ομιλία, αδυναμία ή μούδιασμα σε κάποιο μέρος του σώματος, έντονο πονοκέφαλο, διπλωπία ή δυσκολία στο περπάτημα, χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Η αίσθηση ότι περιστρέφεται ο χώρος, επομένως, δεν είναι απλώς μια συνηθισμένη ζάλη. Αποτελεί αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα σήματα που λαμβάνει από το εσωτερικό αυτί, την όραση και το σώμα και προσπαθεί να διατηρήσει την αίσθηση ισορροπίας.
