Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει ένα εσωτερικό σύστημα χρονισμού που βοηθά να οργανώνονται λειτουργίες όπως ο ύπνος, η εγρήγορση, η θερμοκρασία του σώματος και η έκκριση ορισμένων ορμονών. Το σύστημα αυτό είναι γνωστό ως κιρκάδιος ρυθμός και επηρεάζεται σημαντικά από το φως.
Ειδικά κύτταρα στον αμφιβληστροειδή των ματιών ανιχνεύουν το φως και μεταφέρουν πληροφορίες στον εγκέφαλο. Ένα σημαντικό κέντρο για τη ρύθμιση του κιρκάδιου ρυθμού βρίσκεται στον υποθάλαμο και λειτουργεί σαν ένα είδος εσωτερικού ρολογιού.
Το πρωινό φως αποτελεί ένα ισχυρό σήμα που βοηθά τον οργανισμό να αντιληφθεί ότι ξεκινά η ημέρα. Η έκθεση στο φως μπορεί να επηρεάσει την έκκριση μελατονίνης, μιας ορμόνης που συνδέεται με τη ρύθμιση του κύκλου ύπνου-εγρήγορσης.
Καθώς περνά η ημέρα και μειώνεται το φυσικό φως, ο οργανισμός προετοιμάζεται σταδιακά για τη νυχτερινή περίοδο. Το σκοτάδι διευκολύνει την αύξηση της μελατονίνης και την προετοιμασία για ύπνο.
Το έντονο τεχνητό φως αργά το βράδυ μπορεί να λειτουργήσει ως σήμα που δεν ταιριάζει με το φυσικό περιβάλλον. Η επίδραση εξαρτάται από την ένταση, τη διάρκεια και το είδος του φωτός, αλλά και από την ατομική ευαισθησία.
Γι’ αυτό η σταθερή έκθεση σε φυσικό φως κατά τη διάρκεια της ημέρας και ένα πιο σκοτεινό περιβάλλον πριν από τον ύπνο μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση ενός πιο σταθερού ημερήσιου ρυθμού.
Το φως επομένως δεν μας επιτρέπει μόνο να βλέπουμε. Λειτουργεί και ως βιολογικό σήμα, ενημερώνοντας καθημερινά τον εγκέφαλο για το πού βρισκόμαστε στον κύκλο ημέρας και νύχτας και βοηθώντας το σώμα να συγχρονίζει πολλές από τις λειτουργίες του.
