Στην εποχή των social media, μια νέα ψυχολογική τάση έχει αρχίσει να αποκτά όνομα: το Main Character Syndrome. Ο όρος αναφέρεται στην αντίληψη ότι κάποιος ζει τη ζωή του σαν να είναι ο κεντρικός ήρωας σε μια ταινία ή μυθιστόρημα, με τους γύρω του να παίζουν δευτερεύοντες ρόλους. Παρόλο που μπορεί να φαίνεται αθώο ή και αστείο, η τάση αυτή έχει βαθύτερες ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις.
Οι άνθρωποι που εμφανίζουν συμπτώματα Main Character Syndrome τείνουν να βλέπουν τα γεγονότα γύρω τους μέσα από ένα υπερβολικά προσωπικό πρίσμα. Κάθε εμπειρία, από την καθημερινή διαδρομή στη δουλειά μέχρι την παρέα με φίλους, αποκτά δραματικό ή κινηματογραφικό χαρακτήρα. Συχνά δημοσιεύουν στα social media στιγμές της ζωής τους με τρόπο που υπογραμμίζει την “κεντρικότητά” τους, προσπαθώντας να κάνουν την καθημερινότητά τους να φαίνεται μοναδική και ενδιαφέρουσα.
Το φαινόμενο συνδέεται με την αυτοεκτίμηση και την ανάγκη επιβεβαίωσης. Αισθάνονται ότι για να είναι σημαντικοί, πρέπει να ξεχωρίζουν συνεχώς. Παράλληλα, μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική εστίαση στον εαυτό, δυσκολία στην ενσυναίσθηση και προβλήματα στις σχέσεις, αφού η προσοχή δίνεται κυρίως στις δικές τους ανάγκες και συναισθήματα.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι το Main Character Syndrome δεν είναι επίσημη ψυχική διαταραχή, αλλά μια συμπεριφορική τάση που ενισχύεται από τα social media, όπου η αναγνωσιμότητα, τα likes και τα σχόλια συχνά συνδέονται με την αυτοεκτίμηση των χρηστών. Η συνεχής σύγκριση με άλλους και η προσπάθεια να φαίνεται η ζωή πιο ενδιαφέρουσα από ό,τι είναι στην πραγματικότητα μπορεί να αυξήσει το άγχος και τη μοναξιά.
Για να μειωθεί η τάση αυτή, οι ειδικοί προτείνουν την ενίσχυση της αυτογνωσίας, την καλλιέργεια σχέσεων χωρίς υπερβολική εστίαση στον εαυτό και την εκμάθηση να εκτιμά κανείς τις απλές, καθημερινές στιγμές χωρίς την ανάγκη για υπερβολική προβολή. Με αυτόν τον τρόπο, η ζωή μπορεί να είναι ουσιαστική και ισορροπημένη, χωρίς να χρειάζεται να ζει κανείς σαν “main character” συνεχώς.
Το Main Character Syndrome, λοιπόν, είναι μια σύγχρονη τάση που μας υπενθυμίζει την ανάγκη να βρούμε ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική μας προβολή και τη σύνδεσή μας με τον κόσμο γύρω μας.
