Η φροντίδα ενός ηλικιωμένου γονέα, ενός συντρόφου ή ενός συγγενή με χρόνια προβλήματα υγείας είναι μια πράξη αγάπης και ευθύνης. Πίσω από αυτήν, όμως, κρύβεται συχνά μια καθημερινότητα γεμάτη απαιτήσεις, περιορισμένο προσωπικό χρόνο και σωματική κόπωση. Οι άνθρωποι που φροντίζουν συστηματικά κάποιον άλλον μπορεί να παραμελήσουν τις δικές τους ανάγκες, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί η σωματική και ψυχική τους υγεία.
Πώς εμφανίζεται η εξάντληση;
Η συνεχής ευθύνη, η έλλειψη ύπνου και η συναισθηματική πίεση μπορούν να οδηγήσουν σε αυτό που περιγράφεται ως επιβάρυνση του φροντιστή. Το άτομο μπορεί να αισθάνεται διαρκώς κουρασμένο, να δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί ή να εμφανίζει ευερεθιστότητα και άγχος.
Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται διαταραχές ύπνου, πονοκέφαλοι, μυϊκοί πόνοι και αλλαγές στην όρεξη. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν ενοχές, επειδή ο φροντιστής αισθάνεται ότι δεν προσφέρει αρκετά ή ότι δεν δικαιούται να αφιερώσει χρόνο στον εαυτό του.
Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη;
Όταν κάποιος εξαντλείται, δυσκολεύεται σταδιακά να ανταποκριθεί τόσο στις δικές του ανάγκες όσο και σε εκείνες του ανθρώπου που φροντίζει. Η αναγνώριση των πρώτων ενδείξεων είναι επομένως σημαντική.
Η κατανομή των ευθυνών ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, όπου αυτό είναι δυνατό, μπορεί να μειώσει την καθημερινή πίεση. Η αναζήτηση υπηρεσιών υποστήριξης, η συμμετοχή σε ομάδες φροντιστών και η συζήτηση με επαγγελματία υγείας αποτελούν επίσης χρήσιμες επιλογές.
Ο προσωπικός χρόνος δεν είναι πολυτέλεια
Ακόμη και μικρά διαλείμματα, η διατήρηση κοινωνικών επαφών και η συνέχιση δραστηριοτήτων που προσφέρουν ευχαρίστηση μπορούν να βοηθήσουν. Εξίσου σημαντικό είναι να μην αναβάλλονται οι προσωπικές ιατρικές εξετάσεις και η φροντίδα της υγείας.
Η αγάπη και η αφοσίωση δεν σημαίνουν ότι κάποιος πρέπει να εξαντλείται. Για να μπορεί ένας άνθρωπος να φροντίζει έναν άλλον σε βάθος χρόνου, χρειάζεται να έχει τη δυνατότητα να φροντίζει και τον εαυτό του.
