Η κεντρική ορώδης χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια οφθαλμολογική πάθηση κατά την οποία συσσωρεύεται υγρό κάτω από τον αμφιβληστροειδή, προκαλώντας αλλοίωση της κεντρικής όρασης. Η κατάσταση επηρεάζει κυρίως την ωχρά κηλίδα, την περιοχή του ματιού που είναι υπεύθυνη για την ευκρινή όραση και την αναγνώριση λεπτομερειών.
Οι ασθενείς μπορεί να παρατηρήσουν ότι τα αντικείμενα εμφανίζονται παραμορφωμένα ή μικρότερα από το φυσιολογικό. Συχνά αναφέρουν επίσης θολή όραση, μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων και μια σκοτεινή ή γκρίζα περιοχή στο κέντρο του οπτικού πεδίου.
Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες μέσης ηλικίας. Ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου είναι η χρήση κορτικοστεροειδών φαρμάκων, ενώ έχουν παρατηρηθεί συσχετίσεις με έντονο στρες και διαταραχές του ύπνου. Ωστόσο, η παρουσία αυτών των παραγόντων δεν σημαίνει ότι θα εμφανιστεί απαραίτητα η νόσος.
Σε αρκετές περιπτώσεις, το υγρό απορροφάται από μόνο του μέσα σε μερικές εβδομάδες ή μήνες και η όραση βελτιώνεται. Υπάρχουν, όμως, και περιστατικά στα οποία η κατάσταση επιμένει ή επανεμφανίζεται, προκαλώντας μόνιμες αλλοιώσεις στην περιοχή της ωχράς κηλίδας.
Η διάγνωση πραγματοποιείται από οφθαλμίατρο με τη χρήση εξειδικευμένων απεικονιστικών εξετάσεων. Η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) επιτρέπει την απεικόνιση των διαφορετικών στιβάδων του αμφιβληστροειδούς και τον εντοπισμό της συσσώρευσης υγρού.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη διάρκεια και τη σοβαρότητα της πάθησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις αρκεί η παρακολούθηση, ενώ σε χρόνιες μορφές μπορεί να εφαρμοστούν θεραπείες με ειδικά λέιζερ ή φωτοδυναμική θεραπεία.



