Αυστραλοί επιστήμονες εκπόνησαν μελέτη η οποία είχε σαν θέμα το αν όντως ο έρωτας είναι τυφλός ή όχι. Τα συμπεράσματα είναι εντυπωσιακά.
Ο έρωτας είναι τυφλός…
Ένα άλλοτε ισορροπημένο και σταθερό μυαλό μπορεί γρήγορα να χάσει τα… λογικά του: να πέφτει με τα μούτρα σε έναν νέο έρωτα, να ελέγχει τα μηνύματά του συνεχώς, να ονειροπολεί. Είναι συγκλονιστικό, και ενώ σχεδόν κάθε άτομο είναι αρκετά τυχερό να βιώσει τον έρωτα, κανείς από εμάς δεν μπορεί ποτέ να τον εκλογικεύσει πραγματικά.
Ο έρωτας, σε κάποια μορφή, βρίσκεται σε κάθε ταινία, τραγούδι, θεατρικό έργο και μυθιστόρημα. Συγγραφείς, σκηνοθέτες και ηθοποιοί αφιερώνουν χρόνια από τη ζωή τους προσπαθώντας να αποδώσουν τη μεθυστική έξαψη των συναισθημάτων. Η επιστήμη επί του θέματος, επίσης, φτάνει μακριά και ορισμένοι ερευνητές έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο.
![](https://ygeiatora.gr/wp-content/uploads/2018/07/dummy-ad-300x250-1.jpg)
Τι έδειξε η νέα μελέτη
Σε μια νέα μελέτη, οι επιστήμονες μέτρησαν τον τρόπο με τον οποίο ένα μέρος του εγκεφάλου ευθύνεται και μας κάνει να πέφτουμε με τα μούτρα όταν ερωτευόμαστε.
Με επικεφαλής μια ομάδα ερευνητών από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, το Πανεπιστήμιο της Καμπέρα και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας, η πρώτη παγκόσμια έρευνα εξέτασε τη σχέση μεταξύ του συστήματος ενεργοποίησης της συμπεριφοράς του εγκεφάλου (behavioural activation system – BAS) και του έρωτα.
Η μελέτη εξέτασε 1556 νεαρούς ενήλικες που ισχυρίστηκαν ότι ήταν “ερωτευμένοι”, θέτοντάς τους ερωτήσεις “επικεντρωμένες στη συναισθηματική αντίδραση στον/στη σύντροφό τους, στη συμπεριφορά τους γύρω τους και στην προσοχή που έδωσαν στο αγαπημένο τους πρόσωπο”.
Τα ευρήματά τους; Όταν είμαστε ερωτευμένοι, ο εγκέφαλός μας συμπεριφέρεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο, κάνοντας τον έρωτα επίκεντρο ολόκληρης της ζωής μας.
Έρωτας και σύστημα ενεργοποίησης συμπεριφοράς
Όπως γνωρίζουμε, οι νέες σχέσεις οποιασδήποτε μορφής απελευθερώνουν ένα κοκτέιλ ορμονών στο αίμα, όπως την ωκυτοκίνη, που συνήθως ονομάζεται ορμόνη της αγάπης, και τη ντοπαμίνη, την ορμόνη της ευχαρίστησης.
Χάρη σε αυτές τις ορμόνες, όταν το σύστημα συμπεριφοράς ενεργοποιείται, συμβάλλει επίσης στην “κινητική δραστηριότητα, στην ενέργεια, στην αυτοπεποίθηση, στο ενδιαφέρον, στην ευχαρίστηση στις ανταμοιβές και, ενδεχομένως, στην κοινωνικότητα και στην εξερεύνηση”, μαζί με την ίδια την ευχαρίστηση.
Αυτό που διαπίστωσε η μελέτη είναι ότι υπάρχει μια περαιτέρω σχέση μεταξύ του συστήματος ενεργοποίησης της συμπεριφοράς και του τρόπου με τον οποίο όχι μόνο αισθανόμαστε, αλλά σκεφτόμαστε και συμπεριφερόμαστε όταν είμαστε ερωτευμένοι.
Η μελέτη δείχνει ότι ο έρωτας συνδέεται με αλλαγές στη συμπεριφορά καθώς και με τα συναισθήματα.
“Γνωρίζουμε τον ρόλο που παίζει η ωκυτοκίνη στον έρωτα, επειδή τα κύματά του που κυκλοφορούν σε όλο το νευρικό μας σύστημα και στην κυκλοφορία του αίματος όταν αλληλεπιδρούμε με αγαπημένα πρόσωπα“, λέει ο συν-συγγραφέας, ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου της Καμπέρα και αναπληρωτής καθηγητής της UniSA, Dr Phil. Kavanagh.
“Ο τρόπος με τον οποίο τα αγαπημένα πρόσωπα έχουν ιδιαίτερη σημασία, ωστόσο, οφείλεται στον συνδυασμό της ωκυτοκίνης με τη ντοπαμίνη, μια χημική ουσία που απελευθερώνει ο εγκέφαλός μας όταν είμαστε ερωτευμένοι. Ουσιαστικά, ο έρωτας ενεργοποιεί μονοπάτια στον εγκέφαλο που σχετίζονται με θετικά συναισθήματα”.
Ο έρωτας στο επίκεντρο
“Η γνωστική δραστηριότητα του έρωτα περιλαμβάνει την παρεμβατική σκέψη ή την ενασχόληση με τον σύντροφο, την εξιδανίκευση του άλλου στη σχέση και την επιθυμία να τον γνωρίσουμε καλύτερα”, αναφέρει η μελέτη.
“Η συναισθηματική δραστηριότητα περιλαμβάνει έλξη προς τον άλλον, ιδιαίτερα σεξουαλική έλξη, αρνητικά συναισθήματα όταν τα πράγματα πάνε στραβά, λαχτάρα για αμοιβαιότητα, επιθυμία για πλήρη ένωση και φυσιολογική διέγερση.
Η δραστηριότητα συμπεριφοράς περιλαμβάνει ενέργειες που προσδιορίζουν τα συναισθήματα του άλλου, τη μελέτη και την εξυπηρέτηση του άλλου και τη διατήρηση της φυσικής εγγύτητας”.
Αν έχεις ερωτευτεί, καταλαβαίνεις το συναίσθημα. Όταν είσαι ερωτευμένη με κάποιον, αρχίζεις υποσυνείδητα να εξετάζεις τις απόψεις, τα συναισθήματα και την εγγύτητά του σχεδόν κάθε φορά που παίρνεις μια απόφαση. “Θα του αρέσει αυτό το πουκάμισο που φοράω;”, “Θα πρέπει να ακυρώσω το μάθημά μου στο γυμναστήριο σε περίπτωση που μείνει μαζί μου το απόγευμα;”, “Θα το αγοράσω σίγουρα από το σούπερ μάρκετ γιατί είναι το αγαπημένο του”.
Χωρίς να το καταλάβεις, ένα άτομο μπορεί να γίνει το κέντρο ολόκληρου του σύμπαντός σου.
Η σημασία των ευρημάτων της μελέτης
Ο επικεφαλής ερευνητής του ANU και διδακτορικός φοιτητής Adam Bode λέει ότι η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Behavioral Sciences – ρίχνει φως στους μηχανισμούς που μας κάνουν να ερωτευόμαστε.
“Γνωρίζουμε πραγματικά πολύ λίγα για την εξέλιξη του έρωτα”, λέει, επομένως κάθε πρόσθετος σύνδεσμος είναι ένα σημαντικό μέρος του παζλ.
Το αποτέλεσμα των ευρημάτων αυτής της μελέτης είναι ότι το σύστημα ενεργοποίησης της συμπεριφοράς πυροδοτείται όταν ένα άτομο είναι ερωτευμένο, αλλάζοντας τον τρόπο που συμπεριφέρεται ανάλογα και με την ένταση του έρωτα.
Επιπλέον, η ομάδα σχεδιάζει να ξεκινήσει έρευνα για “τις διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών στην προσέγγισή τους στον έρωτα και μια παγκόσμια έρευνα που εντοπίζει τέσσερις διαφορετικούς τύπους ρομαντικών εραστών” – τα αποτελέσματα της οποίας περιμένουμε με αγωνία.