Πυελικό έδαφος: οι μύες που στηρίζουν τα όργανα της λεκάνης

Στην καθημερινότητα σπάνια σκεφτόμαστε τους μύες που βρίσκονται στη βάση της λεκάνης. Ωστόσο, το πυελικό έδαφος αποτελεί ένα σημαντικό σύστημα μυών και συνδετικών ιστών που στηρίζει την ουροδόχο κύστη, το έντερο και, στις γυναίκες, τη μήτρα. Παράλληλα, συμμετέχει στον έλεγχο της ούρησης και της αφόδευσης, καθώς και στη σεξουαλική λειτουργία.

Όταν οι μύες αυτοί συσπώνται και χαλαρώνουν σωστά, βοηθούν στη διατήρηση της εγκράτειας και υποστηρίζουν τα όργανα της λεκάνης. Όταν, αντίθετα, εξασθενήσουν ή δεν λειτουργούν συντονισμένα, μπορεί να εμφανιστούν ενοχλήσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα.

Ένα συχνό σύμπτωμα είναι η διαρροή ούρων κατά τον βήχα, το φτέρνισμα, το γέλιο ή τη σωματική άσκηση. Σε άλλες περιπτώσεις, το άτομο μπορεί να αισθάνεται βάρος ή πίεση χαμηλά στη λεκάνη, να δυσκολεύεται να αδειάσει πλήρως την κύστη ή να αντιμετωπίζει προβλήματα με την αφόδευση. Τα συμπτώματα αυτά δεν σημαίνουν πάντοτε ότι υπάρχει η ίδια αιτία, γι’ αυτό η αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας είναι σημαντική.

Η εγκυμοσύνη, ο τοκετός, η ηλικία, οι ορμονικές αλλαγές, η χρόνια δυσκοιλιότητα και η επαναλαμβανόμενη αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία του πυελικού εδάφους. Τα προβλήματα, όμως, δεν αφορούν μόνο τις γυναίκες. Και οι άνδρες μπορεί να εμφανίσουν δυσλειτουργίες, μεταξύ άλλων μετά από ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις.

Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, γνωστές ως ασκήσεις Kegel, μπορούν να βοηθήσουν όταν εκτελούνται σωστά και είναι κατάλληλες για την εκάστοτε περίπτωση. Δεν είναι, όμως, η λύση για όλους. Όταν οι μύες είναι υπερβολικά σφιγμένοι, για παράδειγμα, μπορεί να χρειάζεται εκπαίδευση στη χαλάρωση και όχι επιπλέον ενδυνάμωση. Ένας εξειδικευμένος φυσικοθεραπευτής μπορεί να καθοδηγήσει την κατάλληλη προσέγγιση.

Η ακράτεια, το αίσθημα πίεσης και οι άλλες σχετικές ενοχλήσεις δεν αποτελούν αναπόφευκτο μέρος της γήρανσης ούτε πρέπει να αντιμετωπίζονται με ντροπή. Υπάρχουν επιλογές αξιολόγησης και θεραπείας που μπορούν να βελτιώσουν ουσιαστικά την ποιότητα ζωής. Το πρώτο βήμα είναι να συζητήσει κανείς ανοιχτά τα συμπτώματα με τον κατάλληλο ειδικό.

Μοιραστείτε την ανάρτηση::