Υπάρχει ένα τμήμα του ανθρώπινου σώματος που για χρόνια δεν αντιμετωπιζόταν ως ξεχωριστή δομή, παρότι βρίσκεται σχεδόν παντού. Πρόκειται για το διάμεσο, γνωστό και ως interstitium, ένα δίκτυο χώρων και καναλιών γεμάτο υγρό που βρίσκεται ανάμεσα στα κύτταρα και στους ιστούς.
Για να το φανταστούμε πιο εύκολα, μπορούμε να σκεφτούμε το σώμα σαν μια τεράστια πόλη. Τα κύτταρα είναι τα κτίρια και το διάμεσο είναι ένα είδος δικτύου που βρίσκεται ανάμεσά τους. Μέσα σε αυτό κυκλοφοεί υγρό, το οποίο συμμετέχει στη μεταφορά ουσιών από και προς τους ιστούς.
Το διάμεσο βρίσκεται γύρω από πολλά όργανα και δομές, μεταξύ άλλων κάτω από την επιφάνεια του δέρματος, γύρω από αγγεία και μέσα σε διάφορους συνδετικούς ιστούς. Δεν αποτελεί ένα ενιαίο «όργανο» με σαφή όρια όπως η καρδιά ή το ήπαρ. Γι’ αυτό και η άποψη ότι πρόκειται για ένα νέο ανθρώπινο όργανο παραμένει αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης.
Ένα από τα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του είναι ότι το υγρό στους χώρους αυτούς μπορεί να λειτουργεί ως μέσο μεταφοράς οξυγόνου, θρεπτικών ουσιών και άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού. Παράλληλα, το διάμεσο φαίνεται να έχει σχέση με τη μηχανική υποστήριξη και προστασία των ιστών.
Η μελέτη του έχει ιδιαίτερη σημασία και για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κινούνται υγρά και κύτταρα μέσα στο σώμα. Οι επιστήμονες εξετάζουν επίσης τη σχέση του με το λεμφικό σύστημα και τις ανοσολογικές λειτουργίες.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η σύγχρονη έρευνα δεν αποκάλυψε ένα εντελώς άγνωστο κομμάτι του σώματος, αλλά έδωσε νέα διάσταση σε μια δομή που υπήρχε πάντοτε. Το διάμεσο δείχνει πόσο σύνθετη είναι η εσωτερική «αρχιτεκτονική» του ανθρώπινου οργανισμού και πόσα πράγματα μπορούν να κρύβονται ακόμη και στους χώρους ανάμεσα στα κύτταρά μας.
