Σχεδόν όλοι έχουμε ανοίξει κάποια στιγμή την αλατιέρα και έχουμε διαπιστώσει ότι το αλάτι δεν πέφτει εύκολα. Αντί για μικρούς κόκκους, έχουν δημιουργηθεί σκληρά κομμάτια που δυσκολεύουν τη χρήση του.
Ο βασικός λόγος είναι η υγρασία. Το αλάτι μπορεί να απορροφήσει υγρασία από το περιβάλλον, ιδιαίτερα όταν βρίσκεται σε κουζίνα όπου υπάρχουν υδρατμοί από το μαγείρεμα. Οι κόκκοι κολλούν μεταξύ τους και σχηματίζουν μεγαλύτερα συσσωματώματα.
Το πρώτο βήμα είναι να ελέγξετε αν η αλατιέρα έχει υγρασία στο εσωτερικό της. Αν είναι βρεγμένη, αδειάστε το αλάτι, καθαρίστε και στεγνώστε πολύ καλά το δοχείο πριν το ξαναχρησιμοποιήσετε.
Αποφύγετε να κρατάτε την αλατιέρα ακριβώς πάνω από κατσαρόλες που βγάζουν ατμό. Οι υδρατμοί μπορούν να εισχωρήσουν στο δοχείο και να αυξήσουν την υγρασία του αλατιού.
Ένα ακόμη απλό μέτρο είναι να αποθηκεύετε το αλάτι σε καλά κλεισμένο δοχείο, σε ξηρό σημείο της κουζίνας και μακριά από το νεροχύτη ή το σημείο όπου μαγειρεύετε.
Αν έχει ήδη δημιουργηθεί ένας μεγάλος συμπαγής όγκος, μπορείτε να τον σπάσετε προσεκτικά με ένα καθαρό και απολύτως στεγνό εργαλείο. Μην προσθέτετε νερό για να τον διαλύσετε, γιατί στη συνέχεια το αλάτι θα χρειαστεί να στεγνώσει ξανά.
Σε ορισμένα εμπορικά άλατα υπάρχουν αντισυσσωματικοί παράγοντες, οι οποίοι βοηθούν ώστε οι κόκκοι να παραμένουν πιο ελεύθεροι. Ωστόσο, ακόμη και αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεαστούν από πολύ υγρό περιβάλλον.
Η καλύτερη λύση, επομένως, δεν είναι να προσπαθείτε κάθε φορά να σπάσετε τους σβόλους, αλλά να περιορίσετε την υγρασία από την αρχή.
Ένα στεγνό δοχείο, σωστή αποθήκευση και απόσταση από τους υδρατμούς μπορούν να κρατήσουν το αλάτι πολύ πιο εύχρηστο. Και αν η αλατιέρα βρίσκεται δίπλα στην κατσαρόλα την ώρα που μαγειρεύετε, ίσως αυτή να είναι η πρώτη συνήθεια που αξίζει να αλλάξετε.
