Όταν στεκόμαστε όρθιοι, το σώμα μας κάνει συνεχώς μικρές διορθώσεις για να παραμένουμε ισορροπημένοι. Αν κλείσουμε τα μάτια, όμως, μπορεί να αισθανθούμε αμέσως μεγαλύτερη αστάθεια. Ο λόγος είναι ότι ο εγκέφαλος χάνει προσωρινά μία σημαντική πηγή πληροφοριών.
Για να γνωρίζει πού βρίσκεται το σώμα στον χώρο, ο εγκέφαλος συνδυάζει δεδομένα από διαφορετικά συστήματα. Οι πληροφορίες από τα μάτια είναι μία από αυτές τις πηγές. Ταυτόχρονα, λαμβάνει σήματα από το εσωτερικό αυτί και από αισθητήρες που βρίσκονται στους μύες και στις αρθρώσεις.
Τα μάτια παρέχουν πληροφορίες για το περιβάλλον και τη θέση του σώματος σε σχέση με αυτό. Το αιθουσαίο σύστημα του έσω αυτιού αντιλαμβάνεται κινήσεις και αλλαγές στη θέση του κεφαλιού. Οι αισθητήρες του σώματος ενημερώνουν τον εγκέφαλο για το πώς είναι τοποθετημένα τα άκρα και οι αρθρώσεις.
Όταν κλείνουμε τα μάτια, μία από αυτές τις πηγές πληροφοριών περιορίζεται. Ο εγκέφαλος πρέπει τότε να βασιστεί περισσότερο στα υπόλοιπα συστήματα.
Γι’ αυτό η ισορροπία μπορεί να γίνει δυσκολότερη, ιδιαίτερα αν στεκόμαστε σε μαλακή ή ασταθή επιφάνεια. Σε αυτές τις συνθήκες, οι πληροφορίες που έρχονται από τους μύες και τις αρθρώσεις μπορεί να είναι λιγότερο ακριβείς και το οπτικό σύστημα δεν είναι διαθέσιμο για να βοηθήσει.
Το φαινόμενο είναι φυσιολογικό και δείχνει πόσο σημαντική είναι η συνεργασία διαφορετικών αισθητηριακών συστημάτων.
Ωστόσο, πολύ έντονη ή ξαφνική αστάθεια, ειδικά αν εμφανίζεται συχνά ή συνοδεύεται από ζάλη, διπλωπία, αδυναμία ή άλλα νευρολογικά συμπτώματα, δεν πρέπει να αποδίδεται απλώς στο κλείσιμο των ματιών και χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.
