Αν κοιτάξετε προσεκτικά τη γλώσσα στον καθρέφτη, θα παρατηρήσετε ότι η επιφάνειά της δεν είναι λεία. Περιέχει μικρές προεξοχές που ονομάζονται θηλές και συμμετέχουν σε διαφορετικές λειτουργίες.
Οι θηλές αποτελούν φυσιολογικό τμήμα της ανατομίας της γλώσσας. Ορισμένες σχετίζονται με τους γευστικούς κάλυκες, ενώ άλλες έχουν κυρίως μηχανικό ρόλο και συμβάλλουν στην υφή της επιφάνειας.
Οι γευστικοί κάλυκες δεν βρίσκονται μόνο σε ένα συγκεκριμένο σημείο της γλώσσας. Συμμετέχουν στην αντίληψη διαφορετικών γεύσεων και συνεργάζονται με το υπόλοιπο σύστημα της γεύσης και της όσφρησης.
Οι μικρές προεξοχές βοηθούν επίσης τη γλώσσα να χειρίζεται την τροφή μέσα στο στόμα. Η γλώσσα δεν είναι απλώς ένα όργανο της γεύσης. Συμμετέχει στη μάσηση, στην κατάποση και στην ομιλία.
Η εμφάνιση της γλώσσας μπορεί να αλλάζει προσωρινά. Για παράδειγμα, η επιφάνειά της μπορεί να φαίνεται διαφορετική μετά από συγκεκριμένα τρόφιμα, όταν υπάρχει ξηροστομία ή όταν συσσωρεύονται μικροοργανισμοί και υπολείμματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε αλλαγή αποτελεί πρόβλημα. Ωστόσο, μια επίμονη πληγή, μια περιοχή που πονά, αιμορραγεί ή δεν επουλώνεται χρειάζεται αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η γλώσσα διαθέτει πολύπλοκη αισθητηριακή λειτουργία. Μπορεί να αντιλαμβάνεται όχι μόνο γεύσεις αλλά και θερμοκρασία, υφή και μηχανικά ερεθίσματα.
Για αυτό το στόμα αντιδρά πολύ γρήγορα όταν ένα τρόφιμο είναι υπερβολικά ζεστό ή όταν υπάρχει κάποιο αιχμηρό κομμάτι μέσα στο φαγητό.
Οι μικρές ανωμαλίες που βλέπουμε λοιπόν στην επιφάνεια της γλώσσας δεν είναι τυχαίες. Είναι μέρος μιας σύνθετης δομής που βοηθά τον οργανισμό να αντιλαμβάνεται το φαγητό, να το μετακινεί και τελικά να το καταπίνει.
Η επόμενη φορά που θα παρατηρήσετε τη γλώσσα σας στον καθρέφτη, αυτά τα μικρά «εξογκώματα» είναι ουσιαστικά κομμάτι ενός οργάνου που κάνει πολύ περισσότερα από το να αντιλαμβάνεται τη γεύση.
