Ο σίδηρος είναι ένα απαραίτητο μέταλλο για τον οργανισμό, καθώς συμμετέχει μεταξύ άλλων στη μεταφορά οξυγόνου μέσω του αίματος. Δεν αρκεί όμως απλώς να καταναλώνουμε τροφές που περιέχουν σίδηρο. Σημασία έχει και το πόσο από αυτόν μπορεί τελικά να απορροφήσει το σώμα.
Ο σίδηρος που βρίσκεται στα τρόφιμα εμφανίζεται κυρίως σε δύο μορφές. Ο αιμικός σίδηρος βρίσκεται κυρίως σε ζωικές τροφές, όπως το κρέας και τα θαλασσινά, ενώ ο μη αιμικός βρίσκεται σε φυτικές τροφές, όπως τα όσπρια, οι ξηροί καρποί και ορισμένα πράσινα λαχανικά. Ο οργανισμός απορροφά γενικά πιο εύκολα τον αιμικό σίδηρο, ενώ η απορρόφηση του μη αιμικού επηρεάζεται περισσότερο από το τι άλλο υπάρχει στο ίδιο γεύμα.
Εδώ σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει η βιταμίνη C. Τρόφιμα όπως οι πιπεριές, τα εσπεριδοειδή, οι ντομάτες και το ακτινίδιο μπορούν να συνδυαστούν με φυτικές πηγές σιδήρου και να βοηθήσουν την απορρόφησή του. Έτσι, ένα γεύμα με όσπρια και λαχανικά πλούσια σε βιταμίνη C αποτελεί έναν διαφορετικό τρόπο να αξιοποιηθεί καλύτερα ο σίδηρος που περιέχεται στα φυτικά τρόφιμα.
Αντίθετα, ορισμένες ουσίες μπορούν να περιορίσουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου. Μεταξύ αυτών βρίσκονται ενώσεις που υπάρχουν φυσικά σε ορισμένα φυτικά τρόφιμα, ενώ και το ασβέστιο μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση σε συγκεκριμένες συνθήκες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγονται συγκεκριμένες τροφές ή συνδυασμοί. Η συνολική διατροφή έχει μεγαλύτερη σημασία από ένα μεμονωμένο γεύμα. Σε ανθρώπους που έχουν αυξημένες ανάγκες σε σίδηρο ή διαπιστωμένη έλλειψη, η διατροφή μπορεί να αποτελέσει μέρος της αντιμετώπισης, αλλά χρειάζεται εξατομικευμένη καθοδήγηση από επαγγελματία υγείας.
Η ουσία είναι ότι η διατροφική αξία ενός τροφίμου δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο θρεπτικό είναι από μόνο του. Και ο συνδυασμός των τροφών στο ίδιο πιάτο μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός αξιοποιεί ορισμένα από τα συστατικά τους.
