Το δέρμα στις πατούσες μας δέχεται καθημερινά μεγάλη πίεση. Κάθε βήμα μεταφέρει φορτίο στα πέλματα, ενώ τα παπούτσια δημιουργούν επιπλέον τριβή. Για να ανταποκριθεί σε αυτές τις συνθήκες, το δέρμα της περιοχής έχει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Στα πέλματα, όπως και στις παλάμες, η επιδερμίδα είναι ιδιαίτερα παχιά. Η εξωτερική κεράτινη στιβάδα είναι πιο ανεπτυγμένη από ό,τι σε πολλές άλλες περιοχές του σώματος. Αυτό προσφέρει μεγαλύτερη προστασία από την καθημερινή μηχανική καταπόνηση.
Παράλληλα, στα πέλματα υπάρχουν πολλές νευρικές απολήξεις και μηχανισμοί που βοηθούν στην αντίληψη της πίεσης και της αφής. Αυτό είναι σημαντικό για τη βάδιση, καθώς ο εγκέφαλος χρειάζεται συνεχώς πληροφορίες σχετικά με το πώς ακουμπά το πόδι στο έδαφος.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι ότι το δέρμα στις πατούσες δεν διαθέτει τριχοθυλάκια και σμηγματογόνους αδένες. Διαθέτει όμως πολλούς ιδρωτοποιούς αδένες. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τα πόδια μπορούν να ιδρώνουν αρκετά, ιδιαίτερα όταν παραμένουν για πολλές ώρες μέσα σε κλειστά παπούτσια.
Η μεγάλη ποσότητα ιδρώτα, σε συνδυασμό με τη θερμότητα και την περιορισμένη κυκλοφορία αέρα μέσα στα παπούτσια, δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο μπορούν να αναπτυχθούν μικροοργανισμοί και να προκληθούν δυσάρεστες οσμές.
Το παχύ δέρμα προστατεύει αποτελεσματικά τα πέλματα, αλλά δεν είναι άτρωτο. Η επαναλαμβανόμενη πίεση και τριβή μπορούν να προκαλέσουν κάλους, ερεθισμούς ή φουσκάλες. Η υγρασία μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο ορισμένων δερματικών προβλημάτων.
Η ανατομία των πελμάτων, επομένως, είναι αποτέλεσμα της ανάγκης του σώματος να συνδυάσει προστασία, αίσθηση και ρύθμιση της θερμοκρασίας. Το δέρμα εκεί δεν είναι απλώς «πιο χοντρό»· έχει διαφορετική δομή και διαφορετικές λειτουργικές ανάγκες.
Γι’ αυτό και η φροντίδα των ποδιών δεν αφορά μόνο την εμφάνιση. Η καθημερινή καθαριότητα, το καλό στέγνωμα και τα παπούτσια που δεν δημιουργούν υπερβολική πίεση ή υγρασία βοηθούν στη διατήρηση της υγείας του δέρματος.
