Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για τη μεταφορά οξυγόνου στο αίμα και τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων. Η ανεπαρκής πρόσληψή του μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση σιδηροπενίας, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.
Ο σίδηρος βρίσκεται σε τρόφιμα ζωικής και φυτικής προέλευσης. Το κρέας, τα ψάρια και τα θαλασσινά περιέχουν αιμικό σίδηρο, ο οποίος απορροφάται γενικά πιο εύκολα. Τα όσπρια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, οι σπόροι και τα προϊόντα ολικής άλεσης προσφέρουν μη αιμικό σίδηρο, του οποίου η απορρόφηση επηρεάζεται περισσότερο από τη σύνθεση του γεύματος.
Η βιταμίνη C μπορεί να ενισχύσει την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου. Για παράδειγμα, η προσθήκη λεμονιού στις φακές ή η κατανάλωση πιπεριάς μαζί με ένα γεύμα που περιέχει όσπρια μπορεί να βοηθήσει στην αξιοποίησή του.
Αντίθετα, ορισμένες ουσίες, όπως τα φυτικά οξέα και οι πολυφαινόλες, μπορούν να περιορίσουν την απορρόφηση του σιδήρου σε συγκεκριμένα γεύματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγουμε τα τρόφιμα που τις περιέχουν. Τα όσπρια και τα δημητριακά ολικής άλεσης παραμένουν σημαντικά τρόφιμα, καθώς προσφέρουν πολλά άλλα θρεπτικά συστατικά.
Η ανάγκη για σίδηρο διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και την κατάσταση της υγείας. Οι γυναίκες με έμμηνο ρύση, οι έγκυες και ορισμένα άτομα με συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες μπορεί να έχουν αυξημένες ανάγκες.
Η κόπωση δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη έλλειψης σιδήρου. Αν υπάρχει υποψία, χρειάζεται κατάλληλος εργαστηριακός έλεγχος και ιατρική αξιολόγηση. Η λήψη συμπληρωμάτων χωρίς ένδειξη μπορεί να είναι επιβλαβής.
Η καλύτερη προσέγγιση είναι να συνδυάζουμε διαφορετικές πηγές σιδήρου με τρόφιμα που ενισχύουν την απορρόφησή του και να αναζητούμε επαγγελματική καθοδήγηση όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη.
