Μια εξέταση αίματος μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα από τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων ή τη συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης. Ένας από τους δείκτες που βοηθούν στην αξιολόγηση των αποθεμάτων σιδήρου στον οργανισμό είναι η φερριτίνη, μια πρωτεΐνη που αποθηκεύει σίδηρο και τον καθιστά διαθέσιμο όταν χρειάζεται.
Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για την παραγωγή αιμοσφαιρίνης, της πρωτεΐνης που μεταφέρει οξυγόνο από τους πνεύμονες στους ιστούς. Όταν τα αποθέματα σιδήρου μειώνονται, ο οργανισμός δυσκολεύεται σταδιακά να καλύψει τις ανάγκες του. Η χαμηλή φερριτίνη μπορεί να αποτελεί πρώιμη ένδειξη σιδηροπενίας, ακόμη και πριν εμφανιστεί αναιμία στις εξετάσεις αίματος.
Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να συνοδεύεται από κόπωση, μειωμένη αντοχή, δυσκολία συγκέντρωσης, πονοκεφάλους ή τριχόπτωση. Τα συμπτώματα, ωστόσο, δεν είναι ειδικά και μπορεί να σχετίζονται με πολλές διαφορετικές καταστάσεις. Για τον λόγο αυτό, η ερμηνεία της φερριτίνης χρειάζεται να γίνεται σε συνδυασμό με το ιστορικό του ατόμου και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι η αυξημένη φερριτίνη δεν σημαίνει πάντα πως υπάρχει υπερβολική ποσότητα σιδήρου. Η φερριτίνη είναι και πρωτεΐνη οξείας φάσης, επομένως μπορεί να αυξηθεί σε περιπτώσεις φλεγμονής, λοίμωξης, ηπατικής νόσου ή ορισμένων μεταβολικών διαταραχών. Ανάλογα με την περίπτωση, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει επιπλέον έλεγχο, όπως μέτρηση σιδήρου και τρανσφερρίνης.
Η αξιολόγηση έχει ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχουν παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο έλλειψης σιδήρου, όπως η έντονη εμμηνορρυσιακή αιμορραγία, η εγκυμοσύνη, η ανεπαρκής πρόσληψη από τη διατροφή ή ορισμένες παθήσεις του πεπτικού συστήματος. Στους άνδρες και στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, η διαπιστωμένη σιδηροπενία χρειάζεται διερεύνηση για την αιτία της.
Η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου χωρίς τεκμηριωμένη ανάγκη δεν συνιστάται. Η σωστή ερμηνεία της φερριτίνης δεν αποσκοπεί απλώς στην αποκατάσταση μιας εργαστηριακής τιμής, αλλά στον εντοπισμό του προβλήματος που ενδέχεται να κρύβεται πίσω από αυτήν.
