Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει ένα δίκτυο αγγείων που λειτουργεί παράλληλα με το κυκλοφορικό σύστημα και συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας των υγρών στους ιστούς. Πρόκειται για το λεμφικό σύστημα, έναν μηχανισμό που συχνά περνά απαρατήρητος, παρότι είναι απαραίτητος τόσο για την κυκλοφορία των υγρών όσο και για την άμυνα του οργανισμού.
Καθώς το αίμα κυκλοφορεί στα μικρά αγγεία, μέρος του υγρού που περιέχει περνά στους γύρω ιστούς, μεταφέροντας οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Ένα σημαντικό μέρος του επιστρέφει στην κυκλοφορία μέσω των αιμοφόρων αγγείων, αλλά το υγρό που παραμένει στους ιστούς συλλέγεται από τα λεμφικά τριχοειδή. Από εκεί μεταφέρεται μέσα από ένα δίκτυο λεμφικών αγγείων, μέχρι να επιστρέψει τελικά στην κυκλοφορία του αίματος.
Το υγρό αυτό ονομάζεται λέμφος. Περιέχει νερό, πρωτεΐνες, κύτταρα του ανοσοποιητικού και άλλες ουσίες που προέρχονται από τους ιστούς. Κατά τη διαδρομή της, η λέμφος περνά από λεμφαδένες, όπου ειδικά κύτταρα μπορούν να αναγνωρίσουν μικρόβια και άλλους ξένους παράγοντες. Έτσι, το λεμφικό σύστημα δεν συμβάλλει μόνο στη διαχείριση των υγρών, αλλά συμμετέχει ενεργά και στην ανοσολογική προστασία.
Ένας ακόμη σημαντικός ρόλος του είναι η απορρόφηση λιπών από το λεπτό έντερο. Εξειδικευμένα λεμφικά αγγεία στις εντερικές λάχνες μεταφέρουν μεγάλο μέρος των λιπών που απορροφώνται από την τροφή προς την κυκλοφορία.
Όταν η λεμφική παροχέτευση εμποδίζεται ή δεν λειτουργεί αποτελεσματικά, υγρό μπορεί να συσσωρευτεί στους ιστούς και να προκαλέσει λεμφοίδημα, δηλαδή επίμονο πρήξιμο. Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, μετά από ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις ή θεραπείες που επηρεάζουν τους λεμφαδένες.
Η κίνηση των μυών βοηθά τη ροή της λέμφου, καθώς το λεμφικό σύστημα δεν διαθέτει μια κεντρική αντλία αντίστοιχη με την καρδιά. Η τακτική σωματική δραστηριότητα, επομένως, υποστηρίζει τη φυσιολογική κυκλοφορία της. Το λεμφικό σύστημα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο διαφορετικά συστήματα του σώματος συνεργάζονται για να διατηρούν την εσωτερική ισορροπία.
