Το φαγητό δεν είναι μόνο θέμα του τι βάζουμε στο πιάτο, αλλά και του ρυθμού με τον οποίο τρώμε. Όταν καταναλώνουμε ένα γεύμα βιαστικά, το πεπτικό σύστημα και τα σήματα που ρυθμίζουν την πείνα και τον κορεσμό δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν στον ίδιο ρυθμό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δυσφορία αλλά και σε μεγαλύτερη κατανάλωση τροφής.
Η πέψη ξεκινά ήδη από το στόμα. Η μάσηση τεμαχίζει την τροφή και την αναμειγνύει με το σάλιο, προετοιμάζοντάς την για τα επόμενα στάδια της πέψης. Όταν τρώμε πολύ γρήγορα, συχνά μασάμε λιγότερο και καταπίνουμε μεγαλύτερα κομμάτια. Αυτό μπορεί να κάνει το γεύμα πιο δύσκολο για το πεπτικό σύστημα και να προκαλέσει αίσθημα βάρους ή φούσκωμα.
Παράλληλα, ο εγκέφαλος χρειάζεται χρόνο για να επεξεργαστεί τα σήματα κορεσμού. Καθώς το στομάχι γεμίζει και τα θρεπτικά συστατικά αρχίζουν να περνούν στο πεπτικό σύστημα, απελευθερώνονται ορμόνες και νευρικά σήματα που ενημερώνουν τον εγκέφαλο ότι έχουμε αρχίσει να χορταίνουμε. Αν το γεύμα ολοκληρωθεί πολύ γρήγορα, είναι πιθανότερο να έχουμε φάει μεγαλύτερη ποσότητα πριν προλάβουμε να αισθανθούμε πλήρως χορτάτοι.
Το γρήγορο φαγητό μπορεί επίσης να οδηγήσει σε κατάποση περισσότερου αέρα. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν τρώμε βιαστικά, μιλάμε ταυτόχρονα ή πίνουμε γρήγορα. Ο αέρας που εισέρχεται στο πεπτικό σύστημα μπορεί να προκαλέσει ρέψιμο, φούσκωμα ή κοιλιακή ενόχληση.
Σε ορισμένους ανθρώπους, ένα μεγάλο και γρήγορα καταναλωμένο γεύμα μπορεί να προκαλέσει πιο έντονη μεταγευματική αύξηση της γλυκόζης. Η επίδραση εξαρτάται βέβαια από τη σύνθεση και την ποσότητα του γεύματος, καθώς και από τον μεταβολισμό κάθε ατόμου.
Υπάρχει επίσης ένας πρακτικός τρόπος να αλλάξουμε αυτή τη συνήθεια. Αντί να προσπαθήσουμε απλώς να «τρώμε αργά», μπορούμε να βάζουμε μικρότερες μπουκιές στο πιρούνι, να μασάμε καλά και να κάνουμε μικρές παύσεις κατά τη διάρκεια του γεύματος. Το να απομακρύνουμε το κινητό ή άλλους περισπασμούς από το τραπέζι μπορεί επίσης να μας βοηθήσει να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα τα σήματα πείνας και κορεσμού.
Δεν χρειάζεται κάθε γεύμα να διαρκεί συγκεκριμένο αριθμό λεπτών. Στόχος είναι να δίνουμε στον οργανισμό αρκετό χρόνο ώστε να αντιληφθούμε ότι χορτάσαμε, αντί να τελειώνουμε το γεύμα πριν προλάβουν να ενεργοποιηθούν αυτά τα σήματα.
Έτσι, το πιο αργό και συνειδητό φαγητό δεν βοηθά μόνο την απόλαυση του γεύματος. Μπορεί επίσης να περιορίσει τη δυσφορία μετά το φαγητό και να μας βοηθήσει να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα πόση τροφή πραγματικά χρειαζόμαστε.
