Η σαρκοείδωση είναι μια φλεγμονώδης νόσος που χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό μικρών συσσωματωμάτων φλεγμονωδών κυττάρων, γνωστών ως κοκκιώματα. Μπορεί να εμφανιστεί σχεδόν σε οποιοδήποτε όργανο, αλλά συχνότερα επηρεάζει τους πνεύμονες και τους λεμφαδένες του θώρακα.
Πολλοί ασθενείς δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και η νόσος εντοπίζεται τυχαία σε ακτινογραφία θώρακος. Άλλοι εμφανίζουν επίμονο βήχα, δύσπνοια, κόπωση, πυρετό ή δερματικές αλλοιώσεις. Όταν επηρεάζονται τα μάτια, μπορεί να προκληθεί ερυθρότητα, πόνος ή διαταραχές της όρασης.
Η αιτία παραμένει άγνωστη. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι πρόκειται για υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε κάποιον περιβαλλοντικό παράγοντα, σε άτομα με συγκεκριμένη γενετική προδιάθεση.
Η διάγνωση βασίζεται στον συνδυασμό κλινικών ευρημάτων, απεικονιστικών εξετάσεων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βιοψίας. Η παρακολούθηση είναι σημαντική, καθώς ορισμένες μορφές υποχωρούν αυτόματα, ενώ άλλες μπορεί να προκαλέσουν μόνιμη βλάβη.
Όταν απαιτείται θεραπεία, χρησιμοποιούνται συχνά κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα που περιορίζουν τη φλεγμονή. Η επιλογή εξαρτάται από τα όργανα που έχουν προσβληθεί και τη βαρύτητα της νόσου.
