Η επινεφριδιακή ανεπάρκεια εμφανίζεται όταν τα επινεφρίδια δεν παράγουν επαρκείς ποσότητες ορμονών, κυρίως κορτιζόλης και, σε ορισμένες μορφές, αλδοστερόνης. Οι ορμόνες αυτές είναι απαραίτητες για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, του μεταβολισμού και της ισορροπίας των υγρών και των ηλεκτρολυτών.
Η νόσος μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένη κόπωση, μυϊκή αδυναμία, απώλεια βάρους, μειωμένη όρεξη, ναυτία και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Στην πρωτοπαθή μορφή, γνωστή ως νόσος Addison, μπορεί να εμφανιστεί και σκουρόχρωση του δέρματος.
Η συχνότερη αιτία της πρωτοπαθούς μορφής στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η αυτοάνοση καταστροφή του φλοιού των επινεφριδίων. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν λοιμώξεις και ορισμένες γενετικές ή άλλες παθήσεις.
Η διάγνωση βασίζεται σε ορμονικές εξετάσεις αίματος και σε ειδική δοκιμασία διέγερσης με ACTH. Η θεραπεία περιλαμβάνει αναπλήρωση των ορμονών που λείπουν με φαρμακευτικά σκευάσματα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόληψη της επινεφριδιακής κρίσης, μιας επείγουσας κατάστασης που μπορεί να προκληθεί από λοίμωξη, τραυματισμό ή έντονο σωματικό στρες. Οι ασθενείς χρειάζονται οδηγίες για την προσαρμογή της αγωγής τους σε τέτοιες συνθήκες.
