Ένα γεύμα που ολοκληρώνεται μέσα σε λίγα λεπτά μπορεί να φαίνεται πρακτική λύση σε μια απαιτητική ημέρα. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία τρώμε επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κορεσμό, την ποσότητα της τροφής που καταναλώνουμε και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την άνεση της πέψης.
Η διαδικασία του φαγητού δεν περιορίζεται στη μεταφορά της τροφής από το πιάτο στο στομάχι. Καθώς μασάμε, η τροφή τεμαχίζεται και αναμειγνύεται με το σάλιο, το οποίο περιέχει ένζυμα που αρχίζουν την πέψη ορισμένων συστατικών. Η μάσηση διευκολύνει επίσης την κατάποση και προετοιμάζει την τροφή για τα επόμενα στάδια της πέψης.
Παράλληλα, ο εγκέφαλος λαμβάνει πληροφορίες από το πεπτικό σύστημα σχετικά με την ποσότητα της τροφής που καταναλώνεται. Τα σήματα αυτά περιλαμβάνουν νευρικές πληροφορίες και ορμόνες που συμμετέχουν στη ρύθμιση της πείνας και του κορεσμού. Η διαδικασία χρειάζεται χρόνο. Όταν τρώμε πολύ γρήγορα, είναι πιθανό να έχουμε καταναλώσει μεγαλύτερη ποσότητα πριν προλάβουμε να αντιληφθούμε ότι χορτάσαμε.
Η συστηματική γρήγορη κατανάλωση γευμάτων έχει συσχετιστεί σε μελέτες με αυξημένο κίνδυνο υπερκατανάλωσης τροφής και μεταβολικών προβλημάτων. Οι συσχετίσεις, ωστόσο, δεν αποδεικνύουν ότι η ταχύτητα του φαγητού είναι από μόνη της η μοναδική αιτία. Σημασία έχουν επίσης η ποιότητα της διατροφής, η συνολική ενεργειακή πρόσληψη, η φυσική δραστηριότητα και άλλοι παράγοντες.
Η γρήγορη κατάποση μπορεί να συνδέεται με κατάποση περισσότερου αέρα, αίσθημα φουσκώματος ή δυσφορία μετά το γεύμα. Σε ορισμένους ανθρώπους, η υπερβολικά μεγάλη ποσότητα τροφής σε σύντομο χρόνο μπορεί να επιδεινώσει την παλινδρόμηση ή το αίσθημα βάρους στο στομάχι.
Μια χρήσιμη πρακτική είναι να αφήνουμε τα μαχαιροπίρουνα ανάμεσα στις μπουκιές, να μασάμε επαρκώς και να αποφεύγουμε το φαγητό μπροστά σε οθόνες όταν αυτό μας κάνει να τρώμε μηχανικά. Δεν υπάρχει ανάγκη να μετράμε κάθε μπουκιά ή να μετατρέπουμε το γεύμα σε αυστηρή διαδικασία. Αρκεί να δίνουμε στον εαυτό μας χρόνο και να παρατηρούμε τα σημάδια πείνας και κορεσμού.
