Το σώμα μας δεν είναι φτιαγμένο για να παραμένει στην ίδια ακριβώς θέση για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ακόμη και όταν καθόμαστε ακίνητοι, οι μύες πραγματοποιούν μικρές, σχεδόν ανεπαίσθητες συσπάσεις για να διατηρούν τη στάση του σώματος.
Όταν όμως η ακινησία παρατείνεται, ορισμένες μυϊκές ομάδες παραμένουν σε σταθερή θέση και η φυσιολογική εναλλαγή μεταξύ σύσπασης και χαλάρωσης περιορίζεται.
Αυτό μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση δυσκαμψίας όταν τελικά σηκωθούμε. Οι αρθρώσεις μπορεί να χρειάζονται λίγη κίνηση μέχρι να επανέλθει η αίσθηση άνεσης, ενώ οι μύες μπορεί να φαίνονται προσωρινά «σφιγμένοι».
Παράλληλα, η κίνηση των μυών συμβάλλει στην επιστροφή του αίματος από τα άκρα προς την καρδιά. Ιδιαίτερα στα πόδια, οι συσπάσεις των μυών λειτουργούν σαν μια πρόσθετη «αντλία» που βοηθά τη φλεβική κυκλοφορία.
Όταν παραμένουμε ακίνητοι, αυτή η μυϊκή δραστηριότητα μειώνεται. Δεν σημαίνει ότι η κυκλοφορία σταματά, αλλά ένας από τους μηχανισμούς που την υποστηρίζουν λειτουργεί λιγότερο έντονα.
Γι’ αυτό ακόμη και μικρές κινήσεις μέσα στην ημέρα έχουν αξία. Το να σηκωθούμε για λίγο, να αλλάξουμε θέση ή να περπατήσουμε μερικά λεπτά επιτρέπει στους μύες να ενεργοποιηθούν ξανά.
Η ακινησία για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είναι μόνο θέμα άνεσης. Η συστηματική έλλειψη κίνησης συνδέεται γενικότερα με επιβαρύνσεις για την υγεία, γι’ αυτό οι μικρές διακοπές της καθιστικής ζωής είναι χρήσιμες.
Έτσι εξηγείται γιατί μερικές φορές νιώθουμε ότι «ξεμουδιάζουμε» ή ότι το σώμα μας χρειάζεται λίγα λεπτά κίνησης μετά από πολλές ώρες στην ίδια θέση.
