Ανεπάρκεια παγκρεατικών ενζύμων: Όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να διασπάσει σωστά τις τροφές

Η εξωκρινής παγκρεατική ανεπάρκεια είναι μια διαταραχή κατά την οποία το πάγκρεας δεν παράγει ή δεν απελευθερώνει επαρκή ποσότητα πεπτικών ενζύμων. Τα ένζυμα αυτά είναι απαραίτητα για τη διάσπαση των λιπών, των πρωτεϊνών και των υδατανθράκων, ώστε τα θρεπτικά συστατικά να μπορούν να απορροφηθούν από το έντερο.

Όταν η παραγωγή τους μειώνεται σημαντικά, η πέψη γίνεται λιγότερο αποτελεσματική. Ιδιαίτερα επηρεάζεται η απορρόφηση των λιπών, με αποτέλεσμα να παραμένουν μεγαλύτερες ποσότητες άπεπτων λιπαρών ουσιών στο έντερο.

Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η στεατόρροια, δηλαδή η αποβολή ογκωδών, λιπαρών κοπράνων που μπορεί να επιπλέουν, να έχουν έντονη οσμή και να απομακρύνονται δύσκολα από τη λεκάνη. Άλλες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν φούσκωμα, διάρροια, κοιλιακή δυσφορία και ανεξήγητη απώλεια βάρους.

Η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους με χρόνια παγκρεατίτιδα, κυστική ίνωση ή ιστορικό χειρουργικής επέμβασης στο πάγκρεας. Επίσης, μπορεί να αναπτυχθεί μετά από ορισμένες σοβαρές παθήσεις του πεπτικού συστήματος.

Η παρατεταμένη ανεπάρκεια ενζύμων μπορεί να οδηγήσει σε διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα στις λιποδιαλυτές βιταμίνες A, D, E και K. Αυτό σημαίνει ότι η επίδραση της νόσου δεν περιορίζεται μόνο στην πέψη, αλλά μπορεί να επηρεάσει και την υγεία των οστών, την όραση και την πήξη του αίματος.

Η διάγνωση πραγματοποιείται με εξετάσεις κοπράνων, με συνηθέστερη τη μέτρηση της ελαστάσης-1. Η θεραπεία βασίζεται κυρίως στη χορήγηση παγκρεατικών ενζύμων σε μορφή καψουλών κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Παράλληλα, μπορεί να χρειαστεί διατροφική υποστήριξη και έλεγχος των επιπέδων βιταμινών.

Μοιραστείτε την ανάρτηση::