Μια βόλτα σε ένα περιστρεφόμενο παιχνίδι ή μερικές γρήγορες στροφές μπορούν να κάνουν τον κόσμο να φαίνεται ότι συνεχίζει να κινείται ακόμη και όταν έχουμε σταματήσει. Η προσωρινή ζάλη έχει άμεση σχέση με το σύστημα ισορροπίας του εσωτερικού αυτιού.
Μέσα στο εσωτερικό αυτί βρίσκονται μικροσκοπικά όργανα που ανιχνεύουν την κίνηση και την επιτάχυνση του κεφαλιού. Ανάμεσά τους υπάρχουν οι ημικύκλιοι σωλήνες, οι οποίοι περιέχουν υγρό.
Όταν περιστρεφόμαστε, το κεφάλι κινείται αλλά το υγρό μέσα στους σωλήνες παρουσιάζει καθυστέρηση λόγω αδράνειας. Η κίνηση αυτή διεγείρει ειδικά αισθητήρια κύτταρα, τα οποία στέλνουν πληροφορίες στον εγκέφαλο σχετικά με την περιστροφή.
Όταν σταματήσουμε απότομα, όμως, το σώμα και το κεφάλι έχουν σταματήσει ενώ το υγρό συνεχίζει για λίγο να κινείται. Έτσι, το σύστημα ισορροπίας μπορεί να στείλει στον εγκέφαλο την εντύπωση ότι εξακολουθούμε να περιστρεφόμαστε.
Την ίδια στιγμή, τα μάτια μπορεί να μεταδίδουν διαφορετικές πληροφορίες. Βλέπουμε ότι το δωμάτιο ή το έδαφος είναι ακίνητο, ενώ το εσωτερικό αυτί «αισθάνεται» κίνηση. Αυτή η ασυμφωνία των σημάτων μπορεί να προκαλέσει ζάλη, αστάθεια ή ακόμη και ναυτία.
Μετά από λίγο, το υγρό επιστρέφει στη φυσιολογική του κατάσταση και οι πληροφορίες που φτάνουν στον εγκέφαλο γίνονται ξανά συμβατές. Η αίσθηση της περιστροφής υποχωρεί.
Ο μηχανισμός αυτός δείχνει πόσο σημαντική είναι η συνεργασία των ματιών, του εσωτερικού αυτιού και του εγκεφάλου για τη διατήρηση της ισορροπίας. Όταν οι πληροφορίες τους δεν συμφωνούν, ακόμη και για λίγα λεπτά, μπορεί να αισθανθούμε ότι ολόκληρος ο χώρος γύρω μας κινείται.
