Ένα σχεδόν ανεπαίσθητο τσίμπημα μπορεί να καταλήξει σε έντονο κνησμό λίγα λεπτά αργότερα. Το μικρό κόκκινο εξόγκωμα που εμφανίζεται στο δέρμα είναι αποτέλεσμα μιας πολύ συγκεκριμένης αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος.
Όταν το κουνούπι τσιμπά, διοχετεύει στο δέρμα σάλιο, το οποίο περιέχει ουσίες που βοηθούν το έντομο να τραφεί. Ο ανθρώπινος οργανισμός αναγνωρίζει ορισμένες από αυτές τις ουσίες ως ξένες και ενεργοποιεί ανοσολογική αντίδραση.
Σημαντικό ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία έχει η ισταμίνη. Πρόκειται για μια ουσία που απελευθερώνεται από συγκεκριμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και συμμετέχει σε διάφορες αλλεργικού τύπου αντιδράσεις. Η δράση της προκαλεί μεταξύ άλλων διαστολή μικρών αγγείων και αυξημένη διαπερατότητα στην περιοχή.
Αυτό συμβάλλει στην εμφάνιση κοκκινίλας και μικρού πρηξίματος. Παράλληλα, η διέγερση νευρικών απολήξεων του δέρματος δημιουργεί το χαρακτηριστικό αίσθημα φαγούρας.
Η ένταση της αντίδρασης δεν είναι ίδια σε όλους. Ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν ένα μικρό σημάδι που υποχωρεί γρήγορα, ενώ άλλοι μπορεί να έχουν μεγαλύτερο πρήξιμο και έντονο κνησμό. Παίζει ρόλο το πώς αντιδρά το ανοσοποιητικό σύστημα κάθε ανθρώπου, αλλά και το είδος του εντόμου.
Το ξύσιμο μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, επειδή ενεργοποιεί διαφορετικά αισθητικά ερεθίσματα στο δέρμα. Ωστόσο, το έντονο ή συνεχές ξύσιμο μπορεί να τραυματίσει την επιφάνεια του δέρματος και να αυξήσει τον κίνδυνο μόλυνσης.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα απλό τσίμπημα υποχωρεί μόνο του. Η περιοχή μπορεί να αντιμετωπιστεί με απλά μέτρα ανακούφισης, ενώ σε πιο έντονες αντιδράσεις μπορεί να χρειαστεί συμβουλή επαγγελματία υγείας.
Το μικρό κόκκινο σημάδι, επομένως, δεν προκαλείται απλώς από το τσίμπημα του εντόμου. Είναι κυρίως το αποτέλεσμα της προσπάθειας του οργανισμού να αναγνωρίσει και να αντιμετωπίσει τις ξένες ουσίες που εισήλθαν στο δέρμα.
