Μετά από μια πολύωρη διαδρομή με αυτοκίνητο, μια πτήση ή μια ημέρα εργασίας σε καρέκλα, τα παπούτσια μπορεί ξαφνικά να φαίνονται πιο στενά. Συχνά η αιτία είναι ένα προσωρινό πρήξιμο στους αστραγάλους και στα πόδια, που σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο επιστρέφει το αίμα από τα κάτω άκρα προς την καρδιά.
Όταν καθόμαστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα πόδια παραμένουν χαμηλά σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Η βαρύτητα δυσκολεύει την επιστροφή του αίματος από τις φλέβες των κάτω άκρων. Οι μύες της γάμπας φυσιολογικά βοηθούν αυτή τη διαδικασία, καθώς οι συσπάσεις τους λειτουργούν σαν μια μικρή «αντλία» που προωθεί το αίμα προς τα πάνω.
Όταν όμως τα πόδια παραμένουν σχεδόν ακίνητα, αυτή η μυϊκή αντλία λειτουργεί λιγότερο. Έτσι μπορεί να αυξηθεί η πίεση μέσα στα μικρά αγγεία των ποδιών και μέρος του υγρού να μετακινηθεί προς τους γύρω ιστούς. Το αποτέλεσμα είναι το λεγόμενο οίδημα.
Το πρήξιμο συνήθως γίνεται περισσότερο αντιληπτό γύρω από τους αστραγάλους και μπορεί να είναι εντονότερο προς το τέλος της ημέρας. Η κίνηση, η αλλαγή θέσης και η ανύψωση των ποδιών μπορούν να βοηθήσουν την κυκλοφορία και να περιορίσουν το προσωρινό οίδημα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πρησμένο πόδι είναι αποτέλεσμα απλής ακινησίας. Επίμονο ή έντονο πρήξιμο, ιδιαίτερα όταν εμφανίζεται μόνο στο ένα πόδι ή συνοδεύεται από πόνο, ερυθρότητα, θερμότητα ή δύσπνοια, χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Για την καθημερινή πρόληψη του απλού πρηξίματος, η τακτική κίνηση έχει σημαντικό ρόλο. Ακόμη και το να σηκωνόμαστε ανά διαστήματα, να περπατάμε λίγα λεπτά ή να κινούμε τους αστραγάλους μπορεί να ενεργοποιήσει τους μυς των κάτω άκρων.
Το προσωρινό πρήξιμο μετά από πολλές ώρες καθισιού δείχνει, επομένως, πόσο σημαντική είναι η κίνηση για την κυκλοφορία. Οι μύες των ποδιών δεν χρησιμοποιούνται μόνο για περπάτημα· βοηθούν καθημερινά και στην επιστροφή του αίματος προς την καρδιά.
