Μετά από αρκετή ώρα στο νερό, το δέρμα μπορεί να γίνει πιο ανοιχτόχρωμο, μαλακό και ζαρωμένο. Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα εμφανές στα χέρια και στα πόδια, αλλά μπορεί να παρουσιαστεί και σε άλλες περιοχές που παραμένουν υγρές για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η παρατεταμένη υγρασία κάνει την εξωτερική στιβάδα του δέρματος να απορροφά νερό και να μαλακώνει. Το αποτέλεσμα είναι μια χαρακτηριστική λευκή ή γκριζωπή εμφάνιση και μια πιο «μουσκεμένη» υφή. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται διαβροχή του δέρματος ή maceration.
Σε ήπιες περιπτώσεις, το δέρμα επανέρχεται όταν στεγνώσει και εκτεθεί στον αέρα. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η υγρασία παραμένει για πολλές ώρες. Τότε ο προστατευτικός φραγμός του δέρματος μπορεί να αποδυναμωθεί, κάνοντας την περιοχή πιο ευάλωτη σε ερεθισμούς και μικροοργανισμούς.
Δεν είναι μόνο το νερό της θάλασσας ή της μπανιέρας που μπορεί να προκαλέσει το φαινόμενο. Ιδρώτας, βρεγμένες κάλτσες, κλειστά παπούτσια ή επίδεσμοι που κρατούν υγρασία πάνω στο δέρμα μπορούν επίσης να συμβάλουν.
Γι’ αυτό, μετά το μπάνιο ή την άσκηση, είναι σημαντικό να στεγνώνουμε καλά το δέρμα, ιδιαίτερα στις περιοχές ανάμεσα στα δάχτυλα. Τα βρεγμένα ρούχα και οι κάλτσες καλό είναι να αλλάζουν όταν παραμένουν υγρά για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αν το δέρμα έχει ήδη μαλακώσει υπερβολικά, δεν χρειάζεται έντονο τρίψιμο. Η περιοχή πρέπει να καθαριστεί απαλά και να παραμείνει στεγνή.
Όταν όμως εμφανιστούν πόνος, έντονος κνησμός, κάψιμο, δυσάρεστη μυρωδιά, πληγές ή σημάδια λοίμωξης, χρειάζεται αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
Το ζαρωμένο και λευκό δέρμα, επομένως, δεν είναι απλώς ένα παράξενο αποτέλεσμα του νερού. Είναι ένδειξη ότι το δέρμα έχει παραμείνει σε υγρό περιβάλλον αρκετό χρόνο ώστε να αλλάξει προσωρινά η δομή και η προστατευτική του λειτουργία.
