Όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος πέφτει αρκετά, το σώμα μπορεί να αρχίσει να τρέμει χωρίς να το επιλέγουμε. Το ρίγος είναι ένας από τους φυσικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να αντιμετωπίσει την απώλεια θερμότητας.
Οι μυς συσπώνται και χαλαρώνουν γρήγορα και επαναλαμβανόμενα. Αυτές οι μικρές, ακούσιες κινήσεις παράγουν θερμότητα. Ο οργανισμός προσπαθεί έτσι να διατηρήσει τη θερμοκρασία του μέσα σε ένα σχετικά σταθερό εύρος.
Η διαδικασία ελέγχεται από το νευρικό σύστημα. Η θερμοκρασία του σώματος παρακολουθείται συνεχώς και ο εγκέφαλος συντονίζει αντιδράσεις που βοηθούν στη διατήρησή της. Το νευρικό σύστημα συμμετέχει γενικότερα στον έλεγχο της θερμοκρασίας του σώματος, μαζί με πολλές άλλες αυτόματες λειτουργίες.
Το ρίγος δεν είναι ο μοναδικός μηχανισμός αντιμετώπισης του κρύου. Το σώμα μπορεί επίσης να περιορίσει την απώλεια θερμότητας μεταβάλλοντας τη ροή του αίματος προς την επιφάνεια του δέρματος. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να διατηρήσει περισσότερη θερμότητα στα βαθύτερα σημεία του οργανισμού.
Η αντίδραση δεν εμφανίζεται αποκλειστικά όταν βρισκόμαστε έξω σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορεί να συμβεί όταν βραχούμε, όταν βγούμε από ένα ζεστό περιβάλλον σε ένα πολύ ψυχρότερο ή όταν το σώμα χάνει θερμότητα γρήγορα.
Το ρίγος αποτελεί επομένως μια φυσιολογική αντίδραση και όχι απλώς μια δυσάρεστη αίσθηση. Το σώμα ουσιαστικά χρησιμοποιεί την κίνηση των μυών σαν έναν προσωρινό τρόπο παραγωγής θερμότητας.
Αν όμως το έντονο ή επίμονο τρέμουλο εμφανίζεται χωρίς προφανή αιτία ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στο κρύο. Σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
Στις συνηθισμένες συνθήκες, πάντως, το ρίγος είναι ένα εντυπωσιακό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ο οργανισμός αντιδρά αυτόματα στις αλλαγές του περιβάλλοντος, προσπαθώντας να προστατεύσει τη θερμική του ισορροπία.
