Μπορεί να συμβαίνει την ώρα που δουλεύουμε στον υπολογιστή, όταν είμαστε κουρασμένοι ή ακόμη και ενώ ξεκουραζόμαστε: το βλέφαρο αρχίζει ξαφνικά να τρεμοπαίζει μόνο του. Η μικρή αυτή κίνηση μπορεί να είναι ενοχλητική, όμως τις περισσότερες φορές είναι προσωρινή και δεν υποδηλώνει κάποιο σοβαρό πρόβλημα.
Το φαινόμενο είναι γνωστό ως μυοκυμία του βλεφάρου. Πρόκειται για μικρές, ακούσιες συσπάσεις των μυϊκών ινών που βρίσκονται γύρω από το μάτι. Οι συσπάσεις είναι συνήθως τόσο μικρές ώστε δεν μετακινούν ολόκληρο το μάτι, αλλά γίνονται εύκολα αντιληπτές ως ένα χαρακτηριστικό «τρεμόπαιγμα».
Ένας από τους συνηθέστερους παράγοντες που συνδέονται με το φαινόμενο είναι η κόπωση. Όταν δεν έχουμε κοιμηθεί αρκετά ή έχουμε περάσει πολλές ώρες συγκεντρωμένοι σε μια δραστηριότητα, το νευρομυϊκό σύστημα μπορεί να γίνει πιο ευερέθιστο. Η παρατεταμένη χρήση οθονών μπορεί επίσης να συμβάλλει, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από ξηρότητα ή καταπόνηση των ματιών.
Το στρες είναι ένας ακόμη συχνός παράγοντας. Σε περιόδους έντασης, ο οργανισμός βρίσκεται σε μεγαλύτερη εγρήγορση και ορισμένοι άνθρωποι παρατηρούν συχνότερα μικρές ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, μεταξύ άλλων και στο βλέφαρο.
Η μεγάλη κατανάλωση καφεΐνης μπορεί επίσης να ενισχύσει το τρεμόπαιγμα σε ορισμένα άτομα. Καφές, ενεργειακά ποτά και άλλα προϊόντα που περιέχουν καφεΐνη μπορούν να επηρεάσουν τη νευρική διέγερση, ιδιαίτερα όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες.
Συνήθως δεν χρειάζεται κάποια ειδική αντιμετώπιση. Περισσότερος ύπνος, διαλείμματα από την οθόνη, περιορισμός της υπερβολικής καφεΐνης και γενικότερη ξεκούραση μπορούν να βοηθήσουν. Όταν υπάρχει ξηρότητα στα μάτια, μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη η αντιμετώπισή της, ανάλογα με την αιτία.
Το τρεμόπαιγμα συνήθως υποχωρεί μόνο του μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Αν όμως επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα, το βλέφαρο κλείνει ακούσια ολόκληρο, η σύσπαση επεκτείνεται και σε άλλα σημεία του προσώπου ή εμφανίζονται πόνος, πρήξιμο, αλλαγές στην όραση ή άλλα συμπτώματα, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.
Έτσι, ένα βλέφαρο που «παίζει» περιστασιακά είναι συνήθως περισσότερο ενοχλητικό παρά ανησυχητικό. Συχνά αποτελεί μια μικρή υπενθύμιση ότι το σώμα χρειάζεται ξεκούραση, λιγότερη ένταση και καλύτερη ισορροπία μέσα στην ημέρα.
