Πολλοί άνθρωποι παρατηρούν ότι όταν η θερμοκρασία πέφτει, οι κινήσεις τους φαίνονται πιο δύσκολες και ορισμένοι μύες ή αρθρώσεις μοιάζουν πιο «σφιχτοί». Το φαινόμενο μπορεί να γίνει ιδιαίτερα αισθητό τις πρωινές ώρες ή όταν κάποιος παραμένει ακίνητος σε ψυχρό περιβάλλον.
Το κρύο προκαλεί αγγειοσύσπαση, δηλαδή τα αγγεία κοντά στην επιφάνεια του σώματος περιορίζουν προσωρινά τη διάμετρό τους ώστε να μειωθεί η απώλεια θερμότητας. Παράλληλα, οι μύες τείνουν να λειτουργούν λιγότερο αποτελεσματικά όταν δεν έχουν προθερμανθεί.
Γι’ αυτό, όταν κάποιος βγαίνει σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία ή ξεκινά απότομα να κινείται χωρίς προηγουμένως να έχει ζεσταθεί, μπορεί να αισθάνεται ότι το σώμα του δεν κινείται τόσο ελεύθερα.
Η κίνηση βοηθά. Μερικά λεπτά ήπιας δραστηριότητας μπορούν να αυξήσουν σταδιακά τη θερμοκρασία των μυών και να κάνουν τις κινήσεις πιο άνετες. Το ίδιο ισχύει πριν από άσκηση σε εξωτερικό χώρο κατά τους ψυχρούς μήνες.
Τα κατάλληλα ρούχα είναι επίσης σημαντικά, καθώς βοηθούν στη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος. Η παραμονή σε πολύ κρύο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είναι απλώς θέμα άνεσης, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια θερμότητας.
Η προσωρινή δυσκαμψία που βελτιώνεται μόλις ζεσταθούμε είναι συνηθισμένη. Αν όμως υπάρχει επίμονος πόνος, σημαντικός περιορισμός της κίνησης ή δυσκαμψία που εμφανίζεται ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία, είναι σκόπιμο να διερευνηθεί η αιτία.
