Μια πολύ έντονη μυρωδιά μπορεί να μας κάνει να τραβήξουμε αμέσως το κεφάλι μας προς τα πίσω, να χάσουμε την όρεξή μας ή ακόμη και να αισθανθούμε ναυτία. Η αντίδραση αυτή είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη όταν μια μυρωδιά συνδέεται με κάτι δυσάρεστο, χαλασμένο ή με μια προηγούμενη εμπειρία ασθένειας.
Η όσφρηση έχει άμεση σχέση με περιοχές του εγκεφάλου που επεξεργάζονται συναισθήματα και αναμνήσεις. Γι’ αυτό μια μυρωδιά μπορεί να προκαλέσει πολύ γρήγορα μια έντονη σωματική αντίδραση, πριν ακόμη προλάβουμε να σκεφτούμε συνειδητά τι ακριβώς μυρίζουμε.
Η ναυτία δεν προκαλείται όμως από μία μόνο περιοχή του οργανισμού. Είναι αποτέλεσμα σύνθετης επικοινωνίας ανάμεσα στον εγκέφαλο και στο πεπτικό σύστημα. Όταν ο εγκέφαλος αξιολογεί ένα ερέθισμα ως πιθανή απειλή, μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του στομάχου και να δημιουργήσει το χαρακτηριστικό αίσθημα ανακατώματος.
Αυτό εξηγεί γιατί μια συγκεκριμένη μυρωδιά μπορεί να γίνει ανυπόφορη σε κάποιον που ήδη αισθάνεται άρρωστος. Σε περιπτώσεις ναυτίας, οι οδηγίες κλινικών υπηρεσιών συχνά προτείνουν την αποφυγή έντονων οσμών και τον καλό αερισμό του χώρου.
Η θερμοκρασία του φαγητού μπορεί επίσης να επηρεάσει την ένταση της μυρωδιάς. Τα ζεστά τρόφιμα απελευθερώνουν συχνά περισσότερες πτητικές ουσίες, με αποτέλεσμα το άρωμά τους να γίνεται πιο έντονο. Για αυτό ορισμένοι άνθρωποι που έχουν ναυτία ανέχονται ευκολότερα τρόφιμα σε θερμοκρασία δωματίου ή πιο κρύα.
Η αντίδραση δεν είναι ίδια για όλους. Μια μυρωδιά που είναι ευχάριστη για έναν άνθρωπο μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενοχλητική για κάποιον άλλο. Η εμπειρία, η κατάσταση του οργανισμού και οι προηγούμενες συνδέσεις που έχει δημιουργήσει ο εγκέφαλος παίζουν ρόλο.
Επομένως, όταν μια έντονη μυρωδιά προκαλεί ξαφνικά αναγούλα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα στο στομάχι. Οι αισθήσεις και το νευρικό σύστημα μπορούν από μόνα τους να ενεργοποιήσουν μια πολύ πραγματική σωματική αντίδραση.
