Το να δυσκολεύεται κάποιος να σηκώσει το χέρι του, να φορέσει ένα σακάκι ή ακόμη και να πιάσει ένα αντικείμενο από ψηλό ράφι μπορεί να φαίνεται αρχικά σαν ένα απλό μυοσκελετικό πρόβλημα. Όταν όμως ο πόνος συνοδεύεται από σταδιακό περιορισμό της κίνησης του ώμου, ενδέχεται να πρόκειται για την πάθηση που είναι γνωστή ως «παγωμένος ώμος».
Η ιατρική ονομασία της είναι συμφυτική θυλακίτιδα. Προκαλείται όταν ο αρθρικός θύλακος που περιβάλλει την άρθρωση του ώμου φλεγμαίνει και σταδιακά γίνεται πιο παχύς και άκαμπτος. Ως αποτέλεσμα, η άρθρωση χάνει μέρος της φυσιολογικής κινητικότητάς της.
Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 40 έως 60 ετών και παρατηρείται συχνότερα στις γυναίκες. Ο κίνδυνος είναι αυξημένος σε ανθρώπους με σακχαρώδη διαβήτη ή ορισμένες παθήσεις του θυρεοειδούς. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση ή παρατεταμένη ακινητοποίηση του χεριού.
Η εξέλιξή της περιγράφεται συχνά σε τρία στάδια. Αρχικά ο πόνος αυξάνεται και η κίνηση γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Στη συνέχεια ο πόνος μπορεί να μειωθεί, αλλά ο ώμος παραμένει δύσκαμπτος. Στο τελευταίο στάδιο η κινητικότητα αρχίζει σταδιακά να αποκαθίσταται.
Η θεραπεία περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία, κατάλληλες ασκήσεις κινητοποίησης και, όταν χρειάζεται, φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση του πόνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ενέσεις κορτικοστεροειδών. Η αποκατάσταση μπορεί να χρειαστεί αρκετούς μήνες, ενώ η πλήρης επάνοδος της κίνησης δεν είναι πάντα άμεση.
Η έγκαιρη αξιολόγηση από ορθοπαιδικό είναι σημαντική, καθώς ο πόνος στον ώμο μπορεί να οφείλεται και σε άλλες παθήσεις. Η σωστή διάγνωση βοηθά να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπεία και να αποφευχθεί η περιττή επιβάρυνση της άρθρωσης.
