Όταν μετακινούμαστε γρήγορα σε μεγάλο υψόμετρο, ο οργανισμός καλείται να προσαρμοστεί σε ένα περιβάλλον όπου η ατμοσφαιρική πίεση είναι χαμηλότερη και, κατά συνέπεια, κάθε αναπνοή προσφέρει λιγότερο διαθέσιμο οξυγόνο. Η αλλαγή αυτή μπορεί να γίνει αισθητή ακόμη και μέσα σε λίγες ώρες, ιδιαίτερα όταν η άνοδος είναι απότομη.
Η πρώτη αντίδραση του οργανισμού είναι να αυξήσει τον ρυθμό και το βάθος της αναπνοής. Με αυτόν τον τρόπο οι πνεύμονες προσπαθούν να προσλάβουν περισσότερο οξυγόνο. Παράλληλα, η καρδιά μπορεί να χτυπά γρηγορότερα, ώστε το αίμα να μεταφέρει αποτελεσματικότερα το διαθέσιμο οξυγόνο στους ιστούς. Οι αλλαγές αυτές είναι μέρος της φυσιολογικής προσπάθειας προσαρμογής.
Σε ορισμένους ανθρώπους, η απότομη άνοδος μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα που σχετίζονται με την οξεία νόσο των ορέων. Ο πονοκέφαλος είναι ένα από τα συχνότερα συμπτώματα, ενώ μπορεί να εμφανιστούν ζάλη, κόπωση, ναυτία, μειωμένη όρεξη και δυσκολία στον ύπνο. Η ένταση των συμπτωμάτων δεν εξαρτάται μόνο από το ύψος, αλλά και από το πόσο γρήγορα πραγματοποιείται η ανάβαση και από την ατομική ευαισθησία.
Ο οργανισμός διαθέτει και πιο μακροπρόθεσμους μηχανισμούς προσαρμογής. Με την παραμονή σε μεγαλύτερο υψόμετρο, ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί σταδιακά να αυξηθεί, διευκολύνοντας τη μεταφορά οξυγόνου. Παράλληλα, πραγματοποιούνται αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι ιστοί αξιοποιούν το οξυγόνο.
Η προσαρμογή δεν γίνεται αμέσως. Για αυτό η σταδιακή άνοδος και ο χρόνος ξεκούρασης μπορούν να βοηθήσουν τον οργανισμό να ανταποκριθεί καλύτερα. Η επαρκής ενυδάτωση και η αποφυγή έντονης σωματικής προσπάθειας τις πρώτες ώρες ή ημέρες μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες, ανάλογα με το υψόμετρο και την κατάσταση του κάθε ανθρώπου.
Σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, όμως, τα συμπτώματα μπορεί να γίνουν σοβαρά. Έντονη δύσπνοια, σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση και μετακίνηση σε χαμηλότερο υψόμετρο.
Έτσι, η απότομη αλλαγή υψομέτρου δεν αποτελεί απλώς μια διαφορετική αίσθηση του περιβάλλοντος. Πρόκειται για μια πραγματική πρόκληση για το αναπνευστικό και κυκλοφορικό σύστημα, που χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στη μειωμένη διαθεσιμότητα οξυγόνου.
