Για κάποιους ανθρώπους, ένα ταξίδι με αυτοκίνητο μπορεί να συνοδεύεται από ζάλη, κρύο ιδρώτα, δυσφορία και τελικά ναυτία. Το φαινόμενο ονομάζεται ναυτία λόγω κίνησης και προκαλείται από μια ασυμφωνία ανάμεσα στις πληροφορίες που λαμβάνει ο εγκέφαλος από διαφορετικές αισθήσεις.
Για να καταλάβει πού βρίσκεται και αν κινείται, ο εγκέφαλος συνδυάζει πληροφορίες από τα μάτια, το εσωτερικό αυτί και τους αισθητήρες στους μυς και στις αρθρώσεις. Όταν βρισκόμαστε σε ένα αυτοκίνητο, όμως, αυτές οι πληροφορίες μπορεί να μη συμφωνούν.
Για παράδειγμα, όταν κοιτάζουμε ένα βιβλίο, τα μάτια μας δείχνουν ότι η σελίδα παραμένει σχεδόν ακίνητη. Την ίδια στιγμή, το εσωτερικό αυτί αντιλαμβάνεται τις στροφές, τις επιταχύνσεις και τις επιβραδύνσεις του αυτοκινήτου.
Ο εγκέφαλος λαμβάνει επομένως αντικρουόμενα μηνύματα σχετικά με την κίνηση του σώματος. Αυτή η αισθητηριακή σύγκρουση μπορεί να ενεργοποιήσει μηχανισμούς που σχετίζονται με τη ναυτία.
Γι’ αυτό αρκετοί άνθρωποι αισθάνονται χειρότερα όταν διαβάζουν ή κοιτάζουν συνεχώς μια οθόνη κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αντίθετα, το να κοιτάζουν έξω από το παράθυρο και να εστιάζουν σε μακρινά αντικείμενα μπορεί να βοηθήσει ώστε οι πληροφορίες των αισθήσεων να είναι περισσότερο συγχρονισμένες.
Η ναυτία λόγω κίνησης δεν αποτελεί συνήθως ένδειξη ασθένειας. Είναι περισσότερο ένα παράδειγμα του πόσο σημαντική είναι η συνεργασία διαφορετικών αισθητηριακών συστημάτων.
Με απλά λόγια, δεν «ζαλιζόμαστε επειδή κινούμαστε» μόνο. Ζαλιζόμαστε κυρίως όταν ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να συμφιλιώσει τις διαφορετικές πληροφορίες που λαμβάνει για αυτή την κίνηση.
